Ο Ζερμαίν Ντεφόε δεν πήρε αγκαλιά όσες φορές ήθελε τον μικρούλη Μπράντλεϊ Λόουερι, αλλά σίγουρα έχει κρατήσει, για πάντα, πάνω του αυτή την ανάμνηση.
«Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια», όπως λέει ο λαός. Τι να πρώτο πει κανείς για τον Ζερμαίν Ντεφόε; Ο επιθετικός της Σάντερλαντ έχει αποδείξει πολλάκις πόσο ευγενική ψυχή είναι, ειδικότερα μετά τον σπάνιο δεσμό του με τον αδικοχαμένο Μπράντλεϊ Λόουερι. Ο 39χρονος ποδοσφαιριστής, με το «καλημέρα», στάθηκε στο πλευρό του μικρού ήρωα και θέλησε να του δώσει πίσω αυτό που η ζωή του στέρησε. Το πλατύ χαμόγελο και την ευτυχία.
Ο διεθνής Άγγλος, όχι μόνο τα κατάφερε, αλλά σύναψε έναν τόσο δυνατό δεσμό με τον πιτσιρικά, όπου βρισκόντουσαν και περνούσαν πολλές ώρες μαζί ανά τα τακτά χρονικά διαστήματα. Όλα αυτά, μέχρι ο Μπράντλεϊ αφήσει την τελευταία του πνοή, νικημένος από την ανίατη νόσο. Εκείνη η μέρα έπεσε σαν «κεραυνός εν αιθρία» για τον Ντεφόε, που παρευρέθη στην κηδεία του μικρού του φίλου, μην μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυα του.
Έχοντας αποκαλέσει αυτή την σχέση με τον μικρό ήρωα ως «highlight της καριέρας μου», ο Ντεφόε, δύο χρόνια μετά την απώλεια του νεαρού του φίλου, αποφάσισε να κουβαλάει, για μία ζωή, πάνω του το φιλαράκι του. Έτσι δεν έχασε χρόνο κι επισκέφτηκε ένα tattoo studio, με σκοπό να «χτυπήσει» στο χέρι του το όνομα «Brad».
«Φυσικά, αυτό το tattoo είναι ένα σημαντικό κομμάτι που σκεφτόμουν να είναι μέρος αυτού ο Μπράντλεϊ για ευνόητους λόγους. Η σχέση μου μαζί του και γενικότερα οι στιγμές μας σήμαιναν πολλά για εμένα. Ανεξαρτήτως από το τι έγινε, μπορώ να κοιτάω το χέρι μου και να με ενθαρρύνει. Πρόκειται να προσθέσω κάποια σύννεφα και κάποια αστέρια σ’αυτό. Είμαι ευχαριστημένος μ’αυτό, γιατί σημαίνει τόσα πολλά για μένα», ανέφερε ο Ντεφόε, λίγο μετά το νέο του tattoo.
Το αποτέλεσμα ενθουσίασε τον έμπειρο ποδοσφαιριστή και όπως έκανε γνωστό, αναμένεται να εμπλουτίσει περαιτέρω το σχέδιο. Μπορεί ο Μπράντλεϊ να τον βλέπει από την «γειτονιά των αγγέλων», παρόλα αυτά θα πρέπει να αισθάνεται περήφανος που απέκτησε έναν φίλο σαν τον Ζερμαίν. Έναν τόσο ξεχωριστό αθλητή, που κατάφερε να του αλλάξει την ζωή και να του χαρίσει στιγμές ευτυχίας και αγάπης, ακόμα και στις τελευταίες στιγμές της ζωής του.
Τι και εάν διένυε τότε το 33ο έτος της ηλικίας του και ο έτερος είχε «πατήσει» μόλις τα έξι του χρόνια; Στις ανθρώπινες σχέσεις, αυτά φαντάζουν αριθμοί, γιατί το δέσιμο και η φιλία των δύο φίλων ήταν τόσο δυνατή, που δεν θα «σβήσει» ποτέ!
