Υπηρετώντας άρρηκτα τις γνωστές του αρετές, ο σύλλογος της Burnley κέρδισε άνετα την παραμονή του στην κατηγορία, ενώ προσπάθησε να διεκδικήσει και μια θέση στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Πορεία στο Πρωτάθλημα
Πιστή στη γνωστή της συνταγή και στο δόγμα της σκληρής άμυνας, η Burnley κατάφερε για μια ακόμα χρονιά να έχει τα αποτελέσματα που επιθυμούσε. Η ομάδα του Sean Dyche βασίστηκε στο αγγλικό-κλασσικό 4-4-2, με σκληρή άμυνα και επίθεση βασισμένη σε στημένες φάσεις και σε ψηλές σέντρες. Η Burnley κατάφερε κι έφερνε νίκες επί των ομάδων που βρίσκονταν στο ίδιο περίπου επίπεδο (Norwich, Watford, Everton, Southampton, Bournemouth, Newcastle), ενώ και με κάποιες μεγαλύτερες, όπως επί των Manchester United και Leicester, έδειξε πως μόνο αμελητέα δύναμη δεν είναι για την κατηγορία. Μάλιστα, στη μετά-καραντίνας εποχή έτρεξε ένα σερί επτά αήττητων αγώνων (τέσσερις νίκες- τρεις ισοπαλίες) ενώ και πριν απ’ αυτό είχε ένα ακόμα, με μια ήττα με 5-0 από την Manchester City ουσιαστικά να τα διαχωρίζει. Η δέκατη θέση είναι ικανοποιητική, με 43 γκολ υπέρ και 50 κατά.
Πορεία στα εγχώρια κύπελλα
Η Burnley φέτος δεν έδωσε σημασία στα εγχώρια κύπελλα, εξ ου και γνώρισε δυο αποκλεισμούς, σχετικά νωρίς. Για το EFL Cup, αποκλείστηκε εντός έδρας από τη Sunderland, της League One, χάνοντας με 1-3. Στο FA Cup, ενώ αρχικά η ομάδα απέκλεισε την Peterborough, στον τέταρτο γύρο έμεινε εκτός, χάνοντας πάλι εντός έδρας, αυτή τη φορά από τη Norwich.
Αυτοί που ξεχώρισαν
Στην φετινή πορεία της Burnley, αν και δίνεται περισσότερη έμφαση στην ομαδικότητα της ομάδας, υπήρξαν αναμφισβήτητα και παίκτες που ξεχώρισαν. Ο Nick Pope στη θέση «1» ήταν σταθερός και σίγουρα έθεσε σοβαρή υποψηφιότητα για τη θέση βασικού στην εθνική Αγγλίας. Στην άμυνα οι Tarkowski και Mee ήταν αρκετά σοβαροί, ενώ ο Erik Pieters, ήταν αγωνιζόμενος σαν μπακ είτε σαν χαφ ανταποκρινόταν σωστά. Εξαιρετικός και ο νεαρός McNeil που «καπάρωσε» τη θέση του στα εξτρέμ. Τέλος, οι Wood, Barnes και Rodriguez με 14, έξι και οκτώ τέρματα αντίστοιχα είχαν αρκετά μεγάλη συμβολή επιθετικά.
Αυτοί που απογοήτευσαν
Παρότι γενικά οι «Clarets» είχαν σε μεγάλο βαθμό την εικόνα που ήθελαν, υπήρξαν και παίκτες που αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Για παράδειγμα, ο Gudmundsson είχε αρκετούς τραυματισμούς και γενικά δεν βοήθησε. Οι έμπειροι Lennon και Drinkwater επίσης δεν ανταποκρίθηκαν κατάλληλα στα πλάνα του Sean Dyche, ενώ κατά γενική ομολογία δεν υπήρξαν άλλοι που να μην έπαιξαν καλά.
Προπονητής
Ο Sean Dyche για μια ακόμη χρονιά κλήθηκε, με έναν βρετανικό κορμό παικτών και δίχως ιδιαίτερη ενίσχυση, να διατηρήσει τη Burnley στην κατηγορία. Το κατάφερε ακολουθώντας τον, γνωστό για χρόνια, τρόπο παιχνιδιού της ομάδας, δίχως μάλιστα καν να κινδυνέψει. Η θέση που τερμάτισε η ομάδα ίσως δεν δείχνει πολλά, αλλά με αξιώσεις διεκδικούσε την έξοδό της στην Ευρώπη μέχρι και τις τελευταίες αγωνιστικές. Κι αυτό πιστώνεται σε τεράστιο βαθμό στον Dyche, που έχει βρει τα δυνατά σημεία της ομάδας και τα ‘χει τονίσει, με τα αποτελέσματα να τον δικαιώνουν.
Τι κρατά απ’ τη φετινή σεζόν;
Η ομάδα είχε μια, για τα δεδομένα της, θετική σεζόν, με αποτέλεσμα να κρατά σχεδόν κάθε στοιχείο της σεζόν. Το πλάνο της ήταν αποτελεσματικό, με μια άμυνα σκληρή και με εκμετάλλευση σεντρών αλλά και στημένων φάσεων. Τερματοφύλακας και αμυντικοί ήταν σωστοί στο πλάνο, την ώρα που οι επιθετικοί της ομάδας σκόραραν αρκετά τέρματα, εκμεταλλευόμενοι τις, όχι πολλές, ευκαιρίες που τους δίνονταν. Τέλος, ακόμα και μετά την καραντίνα, η Burnley έδειχνε πως στην έδρα της παίζει καλύτερα, αν και πάνω-κάτω είχε τους ίδιους βαθμούς εντός κι εκτός έδρας (28 εντός, 26 κατά).
Τι πρέπει να αλλάξει εν όψει της επόμενης σεζόν;
Λίγα πράγματα θα μπορούσαμε να πούμε πως χρήζουν αλλαγής για τους «Clarets». Σ’ αυτό που θα έπρεπε να σταθούμε, ίσως, είναι η μεταγραφική πολιτική. Αρκετοί παίκτες προσεγγίζουν τα 30 τους χρόνια, κι ο ίδιος ο Sean Dyche έχει παραδεχθεί πως θα προωθηθούν παίκτες από τις ακαδημίες της ομάδας, όπου υποστηρίζεται πως υπάρχει αρκετό ταλέντο. Τέλος, στο κομμάτι των προσθέσεων του ρόστερ, ίσως πρέπει να βρεθεί κάποιος μεσοεπιθετικός που να μπορέσει να προσφέρει το «απρόβλεπτο» στο παιχνίδι της ομάδας, λίγη παραπάνω «φαντασία» ώστε να βγαίνει απ’ τις δύσκολες καταστάσεις.
