Με αφορμή το λονδρέζικο ντέρμπι ανάμεσα στην Τσέλσι και την Τότεναμ, πάμε να δούμε τις μεγαλύετερες ποδοσφαιρικές αντιπαλότητες για καθεμία από τις έξι ομάδες του Λονδίνου που αγωνίζονται στην Premier League.
Στο αγγλικό ποδόσφαιρο, οι περισσότερες πόλεις έχουν έναν σύλλογο που τις εκπροσωπεί. Υπάρχουν, βέβαια, εξαιρέσεις. Και καμία δεν είναι τόσο περίπλοκη όσο το Λονδίνο.
Έξι ομάδες της πρωτεύουσας αγωνίζονται στην Premier League. Μοιράζονται την ίδια πόλη, αλλά όχι την ίδια ποδοσφαιρική ταυτότητα. Για κάποιες, ο μεγαλύτερος εχθρός βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακριά. Για άλλες, η αντιπαλότητα έχει τις ρίζες της σε μια μεταγραφή, έναν χαμένο τελικό ή μια ιστορία που περνά από γενιά σε γενιά.
Με αφορμή το λονδρέζικο ντέρμπι ανάμεσα στην Τσέλσι και την Τότεναμ, το The Athletic ζήτησε από τους δημοσιογράφους τους που καλύπτουν τους έξι συλλόγους να ξεχωρίσουν τις τρεις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές έχθρες κάθε ομάδας. Οι απαντήσεις αποκαλύπτουν πως οι αντιπαλότητες δεν γεννιούνται πάντα από τη γεωγραφία ή τους τίτλους. Μερικές φορές, αρκεί ένα γεγονός για να μείνει χαραγμένο στη συλλογική μνήμη ενός συλλόγου. Πάμε όμως να δούμε πως σκιαγραφήσαν την κατάσταση
ΑΡΣΕΝΑΛ: Η Τότεναμ πάνω απ’ όλους
Αν υπάρχει μία ομάδα που δεν χρειάζεται συστάσεις όταν μιλάμε για την Άρσεναλ, αυτή είναι η Τότεναμ.
Οι δύο σύλλογοι απέχουν μόλις τέσσερα μίλια και το ντέρμπι του βόρειου Λονδίνου αποτελεί ένα από τα πιο φορτισμένα παιχνίδια του αγγλικού ποδοσφαίρου. Η αντιπαλότητα έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη ένταση μέσα από τις μάχες τους για την έξοδο στο Champions League, όταν η επιτυχία του ενός σήμαινε συχνά την απογοήτευση του άλλου.
Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, προστέθηκαν νέα κεφάλαια στην ιστορία τους. Ο Εμπερέτσι Έζε απέρριψε την Τότεναμ για να φορέσει τη φανέλα της Άρσεναλ και στη συνέχεια πέτυχε πέντε γκολ στα δύο μεταξύ τους παιχνίδια την περασμένη σεζόν. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να κάνεις μια ήδη δύσκολη σχέση ακόμη πιο περίπλοκη.
Η Τσέλσι βρίσκεται επίσης ψηλά στη λίστα των αντιπάλων της Άρσεναλ. Η οικονομική εκτόξευση των «Μπλε» μετά την άφιξη του Ρόμαν Αμπράμοβιτς το 2004 συνέπεσε με μια περίοδο κατά την οποία η Άρσεναλ άρχισε να χάνει την κυριαρχία της. Για χρόνια, η Τσέλσι έμοιαζε να έχει το πάνω χέρι τόσο στο γήπεδο όσο και στο μεταγραφικό παζάρι. Η εικόνα αυτή, πάντως, έχει αλλάξει με τον Μικέλ Αρτέτα.
Η Γουέστ Χαμ συμπληρώνει την τριάδα, αν και εδώ η λέξη «μίσος» ίσως είναι υπερβολική. Η μεταγραφή του Ντέκλαν Ράις στην Άρσεναλ και η αντίδραση ορισμένων οπαδών της πρώην ομάδας του έδωσαν νέα ένταση στις αναμετρήσεις τους. Παρ’ όλα αυτά, για τους φίλους των «Κανονιέρηδων», οι πραγματικές έχθρες παραμένουν δύο: Τότεναμ και Τσέλσι.
ΜΠΡΕΝΤΦΟΡΝΤ: Από μια συμφωνία που δεν έγινε ποτέ, σε μια νέα μεγάλη κόντρα
Η Μπρέντφορντ μπορεί να έχει καθιερωθεί στην Premier League, αλλά η ιστορία της θυμίζει πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η μοίρα ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου.
Ο πρώην προπονητής της, Τόμας Φρανκ, είχε περιγράψει χαριτολογώντας την ομάδα ως «μια στάση λεωφορείου στο Χάουνσλοου». Στην πραγματικότητα, όμως, η Μπρέντφορντ έχει εξελιχθεί σε μια υπολογίσιμη δύναμη του δυτικού Λονδίνου.
Η παλαιότερη αντιπαλότητά της με την ΚΠΡ έχει και μια ιστορία που θα μπορούσε να είχε αλλάξει για πάντα την πορεία της. Το 1967, όταν η Μπρέντφορντ αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες και αγωνιζόταν μία κατηγορία κάτω από την ΚΠΡ, οι δύο σύλλογοι συζήτησαν το ενδεχόμενο η δεύτερη να αναλάβει το Γκρίφιν Παρκ, την παλιά έδρα της Μπρέντφορντ.
Για τους φίλους της Μπρέντφορντ, η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να σημάνει το τέλος του συλλόγου όπως τον γνώριζαν. Οι αντιδράσεις των οπαδών οδήγησαν τελικά στην κατάρρευση της συμφωνίας.
Η ΚΠΡ παραμένει ένας ιστορικός αντίπαλος, όμως η άνοδος της Μπρέντφορντ έχει αλλάξει τις ισορροπίες. Η αντιπαλότητα με τη Φούλαμ έχει γίνει πλέον πιο συχνή και ουσιαστική, καθώς οι δύο ομάδες συναντιούνται τακτικά στην Premier League.
Υπάρχει, άλλωστε, και το προηγούμενο του τελικού των πλέι οφ της Championship το 2020. Η Φούλαμ νίκησε την Μπρέντφορντ στο Γουέμπλεϊ και εξασφάλισε την άνοδο, όμως η μετέπειτα πορεία των δύο συλλόγων έδωσε διαφορετική διάσταση στη σχέση τους. Σήμερα, η Μπρέντφορντ δεν είναι πια ο μικρός γείτονας που κοιτάζει προς τα πάνω. Είναι ένας αντίπαλος που μπορεί να διεκδικήσει την ίδια θέση.
Και κάπου εκεί εμφανίζεται και η Τσέλσι, η οποία αποτελεί ακόμη έναν αντίπαλο για μια ομάδα που έχει πλέον υψηλότερες φιλοδοξίες.
ΤΣΕΛΣΙ: Το πρώτο μάθημα είναι να μισείς την Τότεναμ
Για την Τσέλσι, η Τότεναμ δεν είναι απλώς ένας ακόμη αντίπαλος. Είναι η ομάδα που βρίσκεται στην κορυφή της λίστας εδώ και δεκαετίες.
Η έχθρα έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του 1960. Η μετακίνηση των Τζίμι Γκριβς και Τέρι Βέναμπλς στην Τότεναμ δεν άρεσε καθόλου στους φίλους της Τσέλσι, αλλά το σημείο αναφοράς έγινε ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας το 1967.
Η Τότεναμ νίκησε την Τσέλσι στον πρώτο τελικό της διοργάνωσης ανάμεσα σε δύο ομάδες του Λονδίνου. Έξω από το Γουέμπλεϊ σημειώθηκαν επεισόδια ανάμεσα στους οπαδούς των δύο συλλόγων και η αντιπαλότητα απέκτησε μια διάσταση που δεν περιοριζόταν πλέον στο αποτέλεσμα ενός αγώνα.
Με τα χρόνια, η έχθρα πέρασε από γενιά σε γενιά. Για πολλούς φίλους της Τσέλσι, η αντιπάθεια προς την Τότεναμ είναι σχεδόν μέρος της ποδοσφαιρικής τους εκπαίδευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι χιλιάδες οπαδοί φωνάζουν εναντίον της κατά την παραδοσιακή αναπαραγωγή του Liquidator πριν από τη σέντρα στο Στάμφορντ Μπριτζ.
Η Άρσεναλ βρίσκεται επίσης στη λίστα, με την αντιπαλότητα να ενισχύεται όσο οι δύο σύλλογοι διεκδικούσαν περισσότερους τίτλους τα τελευταία 30 χρόνια.
Και μετά υπάρχει η Γουέστ Χαμ. Το ντέρμπι του δυτικού με το ανατολικό Λονδίνο έχει τη δική του ένταση, ανεξάρτητα από τη βαθμολογική θέση των δύο ομάδων. Όταν η Γουέστ Χαμ αγωνιζόταν στο Άπτον Παρκ, η αναμέτρηση ήταν γνωστή ως το «ντέρμπι της District Line», καθώς τα δύο γήπεδα συνδέονταν με την ίδια γραμμή του μετρό.
Η Μίλγουολ μπορεί να διατηρεί μια θέση στη μνήμη των παλαιότερων οπαδών, αλλά η απουσία συχνών αναμετρήσεων έχει περιορίσει την ένταση της αντιπαλότητας.
ΚΡΙΣΤΑΛ ΠΑΛΑΣ: Όταν η Μίλγουολ είναι κάτι περισσότερο από αντίπαλος
Αν ρωτήσει κανείς τους φίλους της Κρίσταλ Πάλας ποια ομάδα τους προκαλεί τα εντονότερα συναισθήματα, η απάντηση είναι πιθανότατα η Μίλγουολ.
Η αντιπαλότητα των δύο συλλόγων έχει βαθιές ρίζες και χαρακτηρίζεται από έντονη εχθρότητα ανάμεσα στις εξέδρες. Το 2022, όταν οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στο Κύπελλο Αγγλίας για πρώτη φορά έπειτα από εννέα χρόνια, η ένταση έγινε ξανά εμφανής. Αντικείμενα εκτοξεύτηκαν προς τους παίκτες της Πάλας την ώρα που πανηγύριζαν, ενώ από την πλευρά των οπαδών της Μίλγουολ ακούστηκαν προσβλητικά συνθήματα.
Η γεωγραφική εγγύτητα παίζει τον ρόλο της, αλλά δεν εξηγεί τα πάντα. Στις τοπικές αντιπαλότητες, συχνά εξίσου σημαντικό είναι το πώς βλέπει η μία πλευρά την άλλη.
Η Τσάρλτον βρίσκεται πιο πίσω στη σχετική λίστα. Υπήρξαν στιγμές που έδωσαν ένταση στις μεταξύ τους σχέσεις, όπως ο υποβιβασμός της Πάλας από την Premier League το 2004 και η πρόσληψη του Ίαν Ντάουι από την Τσάρλτον το 2006, μετά την αποχώρησή του από την Πάλας. Ωστόσο, η αντιπαλότητα δεν εξελίχθηκε ποτέ σε κάτι αντίστοιχο με εκείνη της Μίλγουολ.
Τέλος, η Γουέστ Χαμ δεν προκαλεί ιδιαίτερα συναισθήματα στους φίλους της Κρίσταλ Πάλας. Η νίκη της Πάλας στον τελικό των πλέι οφ της Division One το 2003 αποτελεί μια αξιοσημείωτη στιγμή στην ιστορία των δύο ομάδων, αλλά οι πιο πρόσφατες συναντήσεις τους στην Premier League δεν αρκούν από μόνες τους για να δημιουργήσουν μια πραγματική έχθρα.
ΦΟΥΛΑΜ: Η ομάδα που χαίρεσαι να νικάς και εκείνη που δεν αντέχεις να χάνεις
Η λέξη «μίσος» δεν είναι η πρώτη που έρχεται στο μυαλό όταν μιλάμε για τη Φούλαμ. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι τα ντέρμπι του δυτικού Λονδίνου δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους οπαδούς της.
Η Τσέλσι βρίσκεται παραδοσιακά ψηλά στη λίστα. Η οικονομική της δύναμη και οι επιτυχίες της την έκαναν για χρόνια έναν δύσκολο αντίπαλο για τη Φούλαμ, η οποία σπάνια κατάφερνε να την κοιτάξει στα μάτια. Οι τρεις νίκες της Φούλαμ στις μεταξύ τους αναμετρήσεις τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν αλλάξει κάπως την εικόνα και έχουν δώσει νέα πνοή στην αντιπαλότητα.
Η ΚΠΡ έχει επίσης τη θέση της στην ιστορία των αντιπάλων της Φούλαμ. Η μετακίνηση του Μαρκ Χιουζ από τη μία ομάδα στην άλλη, με τον ίδιο να επικαλείται τις φιλοδοξίες του, έδωσε νέα ένταση στη σχέση τους. Ωστόσο, οι 14 νίκες της Φούλαμ σε 19 μεταξύ τους αναμετρήσεις περιόρισαν σταδιακά την αγωνία που συνοδεύει τέτοιες αναμετρήσεις.
Η πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση, πάντως, είναι η Μπρέντφορντ.
Πριν από μερικά χρόνια, δύσκολα θα έβρισκε κανείς φίλο της Φούλαμ που θα την τοποθετούσε στην κορυφή της λίστας των μεγάλων αντιπάλων. Η άνοδος της Μπρέντφορντ, όμως, άλλαξε τα πάντα.
Ο τελικός των πλέι οφ της Championship το 2020, στον οποίο η Φούλαμ νίκησε με δύο γκολ του Τζο Μπράιαν στην παράταση, αποτελεί σημείο αναφοράς. Από τότε, οι δύο σύλλογοι ακολούθησαν παράλληλες διαδρομές στην Premier League, με την Μπρέντφορντ να αποδεικνύει ότι μπορεί να σταθεί στο ίδιο επίπεδο.
Κάπως έτσι, δημιουργήθηκε μια ιδιότυπη σχέση: η νίκη επί της Τσέλσι μπορεί να είναι εκείνη που προσφέρει τη μεγαλύτερη χαρά στους φίλους της Φούλαμ, αλλά η ήττα από την Μπρέντφορντ είναι εκείνη που πονά περισσότερο.
ΤΟΤΕΝΑΜ: Η έχθρα που ξεκινά από το 1913
Για την Τότεναμ, η Άρσεναλ είναι ο αντίπαλος που βρίσκεται πάνω από όλους τους υπόλοιπους.
Το ντέρμπι του βόρειου Λονδίνου αποτελεί μία από τις πιο ιστορικές αντιπαλότητες του αγγλικού ποδοσφαίρου και η αιτία δεν περιορίζεται στα τέσσερα μίλια που χωρίζουν τις δύο έδρες.
Η ιστορία πηγαίνει πίσω στο 1913, όταν η Άρσεναλ μετακόμισε από το Γούλγουιτς, στο νοτιοανατολικό Λονδίνο, προς τον βορρά. Η κίνηση αυτή την έφερε σε μια περιοχή που η Τότεναμ θεωρούσε δική της, μαζί με την Κλάπτον Όριεντ. Από τότε, η παρουσία της Άρσεναλ έγινε ένα μόνιμο σημείο αναφοράς για τους φίλους της Τότεναμ.
Κανένα περιστατικό, όμως, δεν αποτυπώνει καλύτερα την ένταση της αντιπαλότητας από τη μεταγραφή του Σολ Κάμπελ το 2001. Ο αρχηγός της Τότεναμ μετακινήθηκε στην Άρσεναλ ως ελεύθερος, προκαλώντας οργή στους πρώην οπαδούς του και μετατρέποντας το όνομά του σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα προδοσίας στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
Η Τσέλσι αποτελεί τον δεύτερο μεγάλο αντίπαλο. Παρότι οι δύο ομάδες δεν βρίσκονται τόσο κοντά γεωγραφικά, οι μεταξύ τους αναμετρήσεις έχουν αποκτήσει ξεχωριστό χαρακτήρα. Υπάρχει συχνά μια αίσθηση απρόβλεπτου, σαν να είναι βέβαιο ότι κάτι θα συμβεί, είτε πρόκειται για ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα είτε για μια στιγμή έντασης.
Η μετακίνηση αρκετών προπονητών μεταξύ των δύο συλλόγων τα τελευταία χρόνια έχει προσθέσει ακόμη ένα επίπεδο στην ιστορία τους.
Η Γουέστ Χαμ συμπληρώνει την τριάδα. Η αντιπαλότητα μπορεί να μην είναι απόλυτα ισορροπημένη, αλλά δεν της λείπει η ένταση. Την περασμένη σεζόν, μάλιστα, οι δύο ομάδες βρέθηκαν να παλεύουν για την παραμονή στην Premier League, με την Τότεναμ να καταφέρνει τελικά να εξασφαλίσει τη θέση της.
Στο Λονδίνο, το ποδόσφαιρο δεν τελειώνει στο 90′
Έξι ομάδες, έξι διαφορετικές ιστορίες και ένας κοινός παρονομαστής: η ανάγκη να υπερισχύσεις απέναντι σε εκείνον που βρίσκεται δίπλα σου.
Άλλοτε πρόκειται για μια ιστορική μετακόμιση, άλλοτε για έναν χαμένο τελικό, μια μεταγραφή που δεν συγχωρέθηκε ποτέ ή μια μάχη για την ίδια θέση στη βαθμολογία. Οι αντιπαλότητες του Λονδίνου δεν έχουν όλες την ίδια ένταση, ούτε βασίζονται στα ίδια γεγονότα. Όλες, όμως, αποκαλύπτουν κάτι ουσιαστικό για τη σχέση μιας ομάδας με την πόλη της.
Γιατί μπορεί οι τίτλοι να γράφουν ιστορία και οι βαθμολογίες να αλλάζουν κάθε χρόνο, αλλά οι ποδοσφαιρικές έχθρες έχουν μεγαλύτερη διάρκεια. Περνούν από γενιά σε γενιά, μετατρέπουν έναν συνηθισμένο αγώνα σε προσωπική υπόθεση και κάνουν μια νίκη απέναντι στον γείτονα να αξίζει, μερικές φορές, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα.
Διαβάστε ακόμα στο egglezoi.gr: Μίλγουολ – Γουέστ Χαμ: Ένα από το πιο ιδιαίτερα ντέρμπι της Αγγλίας επιστρέφει
