Ημερολόγιο FPL αγωνιστική νο 38. Τελευταίο entry. Μόνο αυτό το τελευταίο και μετά τέλος. Τι έχει απομείνει πια να συμβεί;
Ότι δεν το πάλεψα; Το πάλεψα. Μέχρι και στη στιγμή του τέλους έψαξα κάθε πιθανό τρόπο να βγω από το λάκκο. Τελείωσε όμως, έχει κριθεί η παρτίδα. Το παιχνίδι που είναι φτιαγμένο για να χάνουμε, επιβεβαίωσε για μια άκομα φορά την αλήθεια της ύπαρξής του.
Δεν θα είσαι ποτέ χαρούμενος
Έτσι είναι το FPL, πάντα θα χάνεις. Γιατί ακόμη και οι νίκες που θα παίρνεις θα είναι ασήμαντα ορόσημα όπως ένα νέο καλύτερο Overall Rank, που όμως πάντα θα υπάρχει κάποιος γνωστός σου που θα το έχει προσπεράσει.
Περισσότερο περιεχόμενο για το FPL από τους Εγγλέζους στο podcast μας, FPL Club GR!
Φέτος με έχουν προσπεράσει σχεδόν όλοι. Η τελευταία αγωνιστική δεν θα το αλλάξει αυτό. Μέχρι και η Άρσεναλ, το πήρε μια εβδομάδα νωρίτερα. Οπότε για εμένα το μόνο νόημα που έχει απομείνει είναι να πέσω μαχόμενος. Να πέσω με τις ιδέες μου. Κι ας λέει ότι θέλει ο βλάκας ο Μουρίνιο.
Μπες στην FPL Pub, τη μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα FPL στο Facebook!
Δεν θα το σκεφτώ πολύ. Ο απόλυτος Μαυροπάνος. Με μια ελπίδα, για μια τελευταία ιστορία. Γράψαμε και φέτος πολλές, και αυτό είναι το πιο σημαντικό που έχει να μας προσφέρει το παιχνίδι στο οποίο όλοι χάνουμε. Οι ιστορίες, οι φιλίες, οι στιγμές. Αν υπάρχει κάτι που περιμένω από την τελευταία αγωνιστική της σεζόν, την πιο ‘anticlimactic’ αγωνιστική, που γίνονται όλα ταυτόχρονα και στην προσπάθειά σου να τα προλάβεις όλα, χάνεις τα πάντα, είναι η Γουεστ Χαμ.
Πάμε λοιπόν να κλείσουμε με μια θετική νότα, με την αγάπη την ίδια. Κλείνουμε τη σεζόν με Oasis, με αισιοδοξία, με την πίστη πως κάθε φορά που κάτι τελειώνει, κάτι καινούργιο αρχίζει. Acquiesce.
I don’t know what it is that makes me feel alive
I don’t know how to wake the things that sleep inside
I only wanna see the light that shines behind your eyes
I hope that I can say the things I wish I’d said
To sing my soul to sleep and take me back to bed
Who wants to be alone when we can feel alive instead
