Ο ισόβιος οπαδός της Πλίμουθ, Τζεντ Γκρίφιθς, ήταν στο Χόουμ Παρκ για τη νίκη επί της Λίβερπουλ το 1956 και είδε από κοντά και τον θρίαμβο στο Κύπελλο Αγγλίας την Κυριακή.
Δύο νίκες εναντίον της Λίβερπουλ, με σχεδόν 70 χρόνια διαφορά. Λίγοι από τους (τελευταίους) πιστούς του Χόουμ Παρκ, παρευρέθηκαν και στις δύο. Για όσους δεν το γνωρίζουν η τελευταία νίκη της Πλίμουθ επί της Λίβερπουλ ήταν στις 11 Φεβρουαρίου 1956 στη δεύτερη κατηγορία, όταν η Αργκάιλ διέλυσε τη Λίβερπουλ με 4-0.
Το 1956, ο Τζεντ Γκρίφιθς ήταν μαθητής στο τοπικό σχολείο της περιοχής και παρακολουθούσε τον αγώνα από τη λεγόμενη «Pop Side» του παλιού γηπέδου της Πλίμουθ. «Δεν υπήρχαν καθίσματα τότε», λέει στην Guardian. «Ήμασταν απέναντι από τη μεγάλη κερκίδα, και εμείς, τα νεαρότερα παιδιά, μας περνούσαν μπροστά και κρατιόμασταν από τα κιγκλιδώματα για να βλέπουμε από κοντά».
Φυσικά η Λίβερπουλ του 1956 δεν είχε καμία σχέση με τη σημερινή ή μάλλον καλύτερα με τη Λίβερπουλ που όλοι γνωρίζουν. Ήταν μια ομάδα που είχε υποβιβαστεί το 1954, αν και εξακολουθούσε να διαθέτει τον σπουδαίο Σκωτσέζο εξτρέμ Μπίλι Λίντελ ο οποίος είχε οδηγήσει την ομάδα στον τίτλο της πρώτης κατηγορίας το 1947, με τον σύλλογο να αποκαλείται «Λίντελπουλ» εξαιτίας του.
Ο κεντρικός αμυντικός της Λίβερπουλ Τζέοφ Τουέντιμαν δυσκολεύτηκε πολύ εκείνη τη μέρα απέναντι στον Λάνγκμαν σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Γκρίφιθς. «Σκόραρε. Ήταν μεγαλόσωμος, αλλά αρκετά επιδέξιος με την μπάλα στα πόδια και δημιούργησε χάος στην άμυνα της Λίβερπουλ». θυμάται ο Γκρίφιθς για τον Λάνγκμαν, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι ο αδερφός του Νιλ Λάνγκμαν, Πίτερ έπαιζε ως βασικός κι εκείνος στην Πλίμουθ.
«Ήταν ακόμα ένας από τους πιο διάσημους συλλόγους της χώρας, και όλοι στην Πλίμθου ήθελαν να δουν το παιχνίδι – το πλήθος ξεπέρασε τους 27.000», θυμάται ο Γκρίφιθς. Ήταν μια μεγάλη περίσταση, αλλά ήταν αγώνας πρωταθλήματος», λέει ο Γκρίφιθς σε μία ατάκα που ουσιαστικά δείχνει πόσο μεγάλη υπόθεση είναι το κύπελλο για τους Άγγλους και πόση σημασία είχε η νίκη του περασμένου σαββατοκύριακου, φέρνοντας τη συζήτηση στο παρόν. «Δεν περίμενα να κερδίσουμε. Το μόνο που ήθελα ήταν ένα γκολ, ακόμα κι αν χάναμε 6-1, αλλά… Ουάου».
Ο τότε μαθητής, τώρα είναι 83 ετών, αλλά η σπίθα στα μάτια του όταν μιλάει για την αγαπημένη του ομάδα, δεν σβήνει. Δεν πηγαίνει μόνο στο Χόουμ Παρκ, αλλά και στα κοντινά εκτός έδρας παιχνίδια της αγαπημένης του ομάδας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρώτη ένδειξη ενός πιθανού θριάμβου ήρθε όταν είδε τη ενδεκάδα της Λίβερπουλ. Δέκα αλλαγές σε σχέση με το τελευταίο παιχνίδι πρωταθλήματος, ενώ ο Σαλάχ δεν ταξίδεψε καν με την αποστολή των «Ρεντς» . «Αυτό με ενθάρρυνε. Ήταν ασέβεια προς την Αργκάιλ. Προφανώς δεν είχαν κάνει την έρευνά τους. Έπρεπε να ξέρουν ότι είχαμε νέο προπονητή και δύο απίθανους νέους αμυντικούς. [Ο Mούσλιτς] τους έχει οργανώσει. Θα έπρεπε να το έχουν συνειδητοποιήσει, αλλά προφανώς όχι. Ήταν ασέβεια να μην βάλουν μερικούς από τους πιο έμπειρους παίκτες στην ενδεκάδα».
Τα επιτεύγματα της Αργκάιλ φέτος, με τη νίκη επί της Μπρέντφορντ στον τρίτο γύρο και τη θριαμβευτική επικράτηση επί της Λίβερπουλ έχουν σίγουρα αποκαταστήσει λίγη από τη χαμένη μαγεία του Κυπέλλου Αγγλίας. Για τον ίδιο τον Γκρίφιθς, αυτές οι στιγμές χάρισαν λαμπερές, χρυσές αναμνήσεις που ανταμείβουν επτά δεκαετίες αφοσιωμένης υποστήριξης και ποιος ξέρει, η Πλίμουθ μπορεί να κάνει και το θαύμα της στο Έτιχαντ.
Διαβάστε ακόμα στο egglezoi.gr: Χάλασε η μεταγραφή του Μπίσοφ στην Μπράιτον
