Η ιστορία του Χρήστου Τζόλη δεν είναι ένα απλό ποδοσφαιρικό παραμύθι που γράφτηκε σε μια νύχτα, σε μια σεζόν, σε ένα τουρνουά. Είναι μια ωδή στην επιμονή, την πνευματική ανθεκτικότητα και την άρνηση ενός αθλητή να συμβιβαστεί.
Η μεταγραφή του στην Άρσεναλ —η μεγαλύτερη σε κόστος που έχει γίνει ποτέ για Έλληνα ποδοσφαιριστή— είναι η δικαίωση μιας διαδρομής που πέρασε πολλά κύματα για να φτάσει στο Νησί, τη γενέτειρα του ποδοσφαίρου.
Τα πρώτα χρόνια: Το φαινόμενο του Πενταλόφου & η La Masia
Ξεκινώντας από τη Δόξα Πενταλόφου και έπειτα στην ακαδημία του ΠΑΟΚ, το ταλέντο του ήταν εμφανές. Σε ηλικία μόλις 12 ετών, σε ένα τουρνουά στην Ισπανία, ο Χρήστος Τζόλης σκόραρε κόντρα στη Μπαρτσελόνα επισφραγίζοντας τη νίκη για τον ΠΑΟΚ με σκορ 2-1.
Κάπως έτσι ανάγκασε τους υπεύθυνους της Μπαρτσελόνα να τον καλέσουν στη θρυλική La Masia. Διοικητικά εμπόδια και οικογενειακές αποφάσεις τον κράτησαν στην Ελλάδα, αλλά ο σπόρος του πρωταθλητή είχε ήδη φυτευτεί και όλοι είχαν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι στην ακαδημία του ΠΑΟΚ υπάρχει ένα διαμάντι.
2020 – 2021: Η έκρηξη στον ΠΑΟΚ εν μέσω COVID-19
Σε μια εποχή που η πανδημία έκλεισε τα γήπεδα και το περιβάλλον του ΠΑΟΚ ήταν ιδιαίτερα απαισιόδοξο, ο Τζόλης λειτούργησε ως χαραμάδα αισιοδοξίας για τους φίλους της ομάδας, με το ταλέντο του να φέρνει άλλο αέρα και το στοιχείου του “απρόβλεπτου” που τόσο πολύ έλειπε στον ΠΑΟΚ.
Ο Άμπελ Φερέιρα του έδωσε το χρίσμα και εκείνος απάντησε με μαγικές βραδιές, όπως τα δύο γκολ και η ασίστ κόντρα στην Μπεσίκτας στα προκριματικά του Champions League. Το «Golden Boy» της Τούμπας είχε μόλις συστηθεί στην Ευρώπη.
2021 – 2024: Αγγλία, απογοήτευση και το μάθημα της Γερμανίας
Η ακριβή μεταγραφή στη Νόριτς συνοδεύτηκε από προσδοκίες, αλλά η Premier League ήταν σκληρή και οι συγκυρίες δεν τον ευνόησαν. Παρά το δυνατό ξεκίνημα κυρίως στα εγχώρια κύπελλα, ο Τζόλης δεν βρήκε το χρόνο συμμετοχής που περίμενε, η Νόριτς υποβιβάστηκε και σε συνδυασμό με τη δύσκολη προσαρμογή σε μια χώρα όπως η Αγγλία, τα πράγματα δεν κύλησαν ονειρικά. Το αντίθετο μάλιστα.
Οι δανεισμοί έγιναν συνήθεια: ένα δύσκολο πέρασμα από την Τβέντε και έπειτα η Φορτούνα Ντίσελντορφ. Πολλοί έσπευσαν να αμφισβητήσουν το ταλέντο του, να υποτιμήσουν την αξία του. “Για εκεί, καλός είναι”. Μάλλον…παραήταν καλός!
Στη 2. Bundesliga, βρήκε ξανά το ένστικτό του. Σκόραρε κατά ριπάς, πήρε την ομάδα από το χέρι και απέδειξε πως διαθέτει μέταλλο ηγέτη. Ένα μέτριο ρόστερ κόντεψε να ανέβει κατηγορία επειδή ο Τζόλης είχε πράγματα να αποδείξει.
Η διετία της καταξίωσης: Ο Τζόλης τερμάτισε την πίστα της Pro League
Η δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας ήταν φανερό πως δεν ανταποκρίνεται στο επίπεδο αυτού του ποδοσφαιριστή. Η Κλαμπ Μπριζ είχε τα ραντάρ της ενεργοποιημένα, επένδυσε πάνω του και δεν το μετάνιωσε δευτερόλεπτο.
Ο Τζόλης διέλυσε τις αντίπαλες άμυνες στο βελγικό πρωτάθλημα και χάρισε μαγικές στιγμές στο βελγικό κοινό στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Αποκορύφωμα ήταν η περσινή σεζόν, με 22 γκολ, 29 ασίστ σε 52 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, κατάκτηση του πρωταθλήματος και ανάδειξη σε κορυφαίο παίκτη στο Βέλγιο.
Το μυστικό του όμως κρυβόταν τα καλοκαίρια: όταν η πλειοψηφία των παικτών ξεκουραζόταν, ο Τζόλης έλιωνε στα γηπεδάκια της Θεσσαλονίκης με τον γυμναστή του, βελτιώνοντας τα τελειώματά του, την εκρηκτικότητα και την αντοχή του.
Μακριά από τους προβολείς των γηπέδων, τις κάμερες, τους δημοσιογράφους και τα social media, ο Χρήστος εβαζε τις βάσεις στο σώμα του, ώστε να μπορεί να ξεδιπλώσει μεγαλύτερο ποσοστό από το ταλέντο του.
Γιατί πολύ απλά γνώριζε ότι το ταβάνι του δεν το έχει πιάσει ακόμη.
Το «ραντάρ» του Μικέλ Αρτέτα
Η σημερινή Άρσεναλ δεν αγοράζει απλώς ονόματα. Ο Μικέλ Αρτέτα και το τμήμα σκάουτινγκ αναζητούν συγκεκριμένα προφίλ: παίκτες με τακτική ευφυΐα, αντοχή στο πρέσινγκ υψηλής έντασης (high press) και ικανότητα στο ένας εναντίον ενός.
Ο Τζόλης κάλυπτε όλα τα κουτάκια. Η ικανότητά του να συγκλίνει από τα αριστερά, η ταχύτητά του στο transition και, κυρίως, η ανασταλτική του συνέπεια —δουλεμένη στα χρόνια της Γερμανίας και του Βελγίου— τον έκαναν νούμερο ένα στόχο. Οι Λονδρέζοι κινήθηκαν αθόρυβα (κάτι σπάνιο για τα αγγλικά media) και έκλεισαν τον Έλληνα διεθνή, προσφέροντάς του το ιδανικό περιβάλλον για να εκτοξευθεί.
Χωρίς τυμπανοκρουσίες και παιχνίδια μάρκετινγκ, η Άρσεναλ έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη, ο Αρτέτα εξήγησε πλήρως τις ιδέες και το πλάνο του στον Τζόλη και ο Έλληνας διεθνής συμφώνησε σε μια μεταγραφή με στόχο την άμεση εκτόξευση και όχι μια υπόσχεση για το μέλλον.
Για όσους δεν το έχουν εμπεδώσει, ο Τζόλης πηγαίνει στους πρωταθλητές Αγγλίας για να πρωταγωνιστήσει και όχι για να συμπληρώσει το ρόστερ!
Η Βαριά Κληρονομιά του Νο. 17
Το να διαλέγεις το νούμερο 17 στην Άρσεναλ δεν είναι τυχαία επιλογή. Είναι μια φανέλα συνυφασμένη με θρύλους του συλλόγου που καθόρισαν εποχές. Ο Τζόλης παίρνει τη σκυτάλη από παίκτες που είχαν ακριβώς τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν και τον ίδιο:
Ρέι Πάρλουρ (Ο «Romford Pelé»): Φόρεσε το 17 στην ομάδα των «Invincibles». Αντιπροσωπεύει τον ακατάπαυστο εργάτη, αυτόν που βάζει το «εμείς» πάνω από το «εγώ». Ο Τζόλης έδειξε αυτή την εργατικότητα παλεύοντας μόνος του να ανεβάσει τη Φορτούνα.
Εμανουέλ Πετί: Το γαλλικό «κομπιούτερ» του Αρσέν Βενγκέρ στα τέλη των 90s. Από αυτόν, ο Τζόλης καλείται να δανειστεί την ηρεμία και την κλάση στις κρίσιμες αποφάσεις (decision making) μέσα στο γήπεδο.
Αλέξις Σάντσες: Ίσως η πιο ταιριαστή σύγκριση. Ο Χιλιανός φόρεσε το 17 όταν πρωτοήρθε στο Λονδίνο. Ένας ακούραστος, εκρηκτικός εξτρέμ που δεν φοβόταν να πάρει πρωτοβουλίες, να ντριμπλάρει και να σκοράρει από το πουθενά.
Η ιστορία του Χρήστου Τζόλη μας υπενθυμίζει τον πιο σκληρό κανόνα του σύγχρονου αθλητισμού: Το ταλέντο σε φτάνει στην πόρτα, αλλά μόνο ο ιδρώτας σε κρατάει στο δωμάτιο. Και ο Τζόλης άφησε πολύ ιδρώτα στη Θεσσαλονίκη, όταν δεν τον έβλεπε κανείς, για να ακούσει σε λίγες μέρες ολόκληρο το Emirates να φωνάζει το όνομά του.
