Ήταν ο χειρότερος μάνατζερ που πέρασε ποτέ από τον πάγκο της Everton! Επίσης, ευτυχώς κιόλας, ήταν ο μάνατζερ με τη μικρότερη θητεία στον πάγκο της ομάδας, μόλις 10 μήνες!
Ο Mike Walker έγινε προπονητής της Everton το 1994. Ως επιλογή δεν ήταν κακή, είχε καλό όνομα και μάλιστα συγκαταλέγονταν στους ανερχόμενους καλούς προπονητές της Βρετανίας. Η Εverton μάλιστα είχε αναγκαστεί να πληρώσει μια καλή αποζημίωση στη Norwich City για να αποσπάσει την υπογραφή του.
Είχε μόλις οδηγήσει τη Norwich City στην 3η θέση, την καλύτερη θέση στην ιστορία της ομάδας, και είχε καταφέρει να κάνει μια αξιοπρεπή πορεία στο κύπελλο UEFA, όπου έφτασε στον 3ο γύρο, αποκλείοντας Vitesse και Μπάγερν Μονάχου, πριν αποκλειστεί από την Inter που κατάκτησε το τρόπαιο. Έφυγε από την ομάδα λόγω διαφωνιών με τον πρόεδρο της ομάδας. Η επιτυχία κόντρα στη Μπάγερν ήταν αυτή που του έδωσε την ευκαιρία να εργαστεί στην Everton.
Η αλήθεια είναι πως τη στιγμή που την ανέλαβε την ομάδα δεν ήταν στα καλύτερα της. Μόλις 16η από τις 22, μακρυά από αυτό που περίμεναν οι φίλοι της πριν την αρχή της χρονιάς.
Η πρώτη νίκη ήταν ενθαρρυντική, 6-2 εναντίον της Swindon Town, αλλά η συνέχεια δεν ήταν η ανάλογη…3 νίκες, 4 ισοπαλίες και 8 ήττες στην υπόλοιπη χρονιά, και η Εverton υποδέχονταν τη Wimbledon στην τελευταία αγωνιστική για να δώσει τη μάχη του υποβιβασμού. Σκορ στο ημίχρονο 0-2, τελικό αποτέλεσμα 3-2 και η ομάδα σώθηκε! Αλλά δε μπορεί να πιστωθεί ως επιτυχία.
Η αρχή της νέας χρονιάς ακόμη πιο απογοητευτική. 1η νίκη την 13η αγωνιστική. 5 ισοπαλίες και 8 ήττες συνέθεταν τη χειρότερη αρχή που έχει κάνει ποτέ η Εverton στην ιστορία της!
Στις 5 Νοεμβρίου πήγε στο Carrow Road να αντιμετωπίσει την πρώην ομάδα του, τη Norwich City. Η ισοπαλία της μέρας αυτής ήταν καθοριστική για την καριέρα του στην Everton. 3 μέρες αργότερα απολύθηκε, αφήνοντας την ομάδα στην τελευταία θέση της βαθμολογίας, έχοντας τη χειρότερη επίδοση που είχε ποτέ μάνατζερ σ’ αυτήν: 6 νίκες, 11 ισοπαλίες και 18 ήττες!
Στη θέση του ανέλαβε ο Joe Royle και η επίδραση στους παίκτες ήταν άμεση. Νίκη στο Merseyside derby στο ντεμπούτο του, άλλες 2 συνεχόμενες νίκες και 2 ισοπαλίες. Τελικά, το ’95 η Everton θα τερματίσει 15η, από τις 22, και θα κατακτήσει το κύπελλο της Αγγλίας.
Πάντως, ο Mike Walker είχε και κάποιες επιτυχίες, ως μάνατζερ. Είχε φέρει στο λίγο καιρό του στην ομάδα τους Anders Limpar, Daniel Amokachi, και πάνω από όλα τον μεγάλο Duncan Ferguson! Ίσως η μεγαλύτερη αποτυχία του ήταν πως, μάλλον, κανείς δεν τον πήρε στα σοβαρά.
Κάποιος παλιός παίκτης της ομάδας, είπε χαρακτηριστικά: “Από την ώρα που τον είδαμε καταλάβαμε πως δεν έκανε για τη θέση. Ήρθε στη μέση της προπόνησης με το κοστούμι του, και ηλιοκαμένος, λες και ήταν σε κάποια ξαπλώστρα για ώρες.”
“Επίσης, δεν είχε χιούμορ, κάτι που τελικά μου κόστισε. Είχε ζητήσει από τους εργαζόμενους στην ομάδα να το βάψουν τα αρχικά στη θέση που πάρκαρε το αυτοκίνητο του. Την επόμενη μέρα πήγα και πάρκαρα τη BMW μου. Με κάλεσε στο γραφείο του και μου είπε να την πάρω από εκεί. Τον ρώτησα αν θα έπαιζα την επόμενη μέρα(στο Merseyside derby, ήταν στις αλλαγές). Μου είπε πως δεν είχε αποφασίσει ακόμη για τις αλλαγές, και του είπα, όχι αλλαγή- βασικός! Δεν θα είσαι βασικός, μου είπε. Είσαι κακός μάνατζερ, του είπα! Ώστε δε θες να είσαι στον πάγκο? με ρώτησε. Αυτό ήταν. Με έριξε στις ρεζέρβες! Δεν έπαιξα ποτέ ξανά για την αγαπημένη μου ομάδα.”
“Μια άλλη φορά, πριν από ένα αγώνα με την Tottenham, εκτός, ήρθε στο τέλος της προπόνησης, με το κοστούμι του πάντα, και ηλιοκαμένος, και ρώτησε: Θέλει κάποιος να ρωτήσει κάτι? Τότε μίλησε ο Big Nev(Southall) και του είπε- Όχι Boss, αλλά θα πρέπει να έχεις το πιο ζεστό κρεβάτι στο Λίβερπουλ! Δε μίλησε, δεν τον έπαιρνε να τα βάλει μαζί του. Απλά, μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε βιαστικά…”.
Συντάκτης: Μάκης από το Greek Toffees
