Είναι από τις φορές που το κοινό σε σχέση με τον «ήρωα» του, βλέπουν εντελώς διαφορετικά τα πράγματα και εξηγώ.
Όπως έγινε γνωστό, χθες το βράδυ η Σενεγάλη αποκλείστηκε από το Καμερούν στα πέναλτι με συνολικό σκορ 4-5 στην «ψυχοφθόρα» διαδικασία, για την προημιτελική φάση του Copa Africa. Το καθοριστικό πέναλτι των Σενεγαλέζων που ουσιαστικά «τελείωσε» και τις ελπίδες τους για πρόκριση τους στην επόμενη φάση, εκτέλεσε ο Sadio Mane, ο οποίος και αστόχησε, «δίνοντας» το τελευταίο πέναλτι στο Καμερούν, όπου ήταν εύστοχο.
Μετά από την συγκεκριμένη είδηση, σχεδόν οι περισσότεροι, για να μην πω το 95% των φίλων της Liverpool, «πέταγε» από χαρά με τον αποκλεισμό της Σενεγάλης, μιας και μετά από αυτή την εξέλιξη ο Mane θα επιστρέψει στις τάξεις των «Reds» μετά από καιρό. Από την μία είναι λογικό.
Η ομάδα του Jurgen Klopp «γέμισε» με ελπίδες τους φιλάθλους της, μετά τις συνεχόμενες νίκες που πετύχαινε από την αρχή της σεζόν, όμως τα πράγματα τον τελευταίο μήνα, πάνε από το κακό στο χειρότερο, με την υπόθεση «τίτλος» να μοιάζει να απομακρύνεται από τους στόχους της ομάδας.
Σίγουρα ένας λόγος της αγωνιστικής «πτώσης» των «Reds» είναι και η απουσία του Mane στα τελευταία ματς. Ο πρώην άσσος της Southampton είναι από τους καλύτερους σε απόδοση παίκτες φέτος, με αμέτρητα χιλιόμετρα σε κάθε ματς. Και η αλήθεια είναι ότι λείπουν οι «ανάσες» του από τα τελευταία παιχνίδια της Liverpool.
Μήπως όμως η χαρά για τον αποκλεισμό ενός παίκτη της ομάδας σου με την Εθνική του ομάδα, να μην είναι και τόσο φυσιολογική;
Επιστρέφει μετά από αποτυχία αν θέλετε, με το αντιπροσωπευτικό του συγκρότημα, με την ψυχολογία του ενδεχομένως κακή και ειδικά μετά το χαμένο πέναλτι του ίδιου που στέρησε ουσιαστικά στην χώρα του μια μεγάλη πρόκριση. Γι’αυτό χαίρεται ο φίλαθλος της Liverpool; Δηλαδή αν η Σενεγάλη κατακτούσε το Copa Africa και επέστρεφε ο παίκτης μετά, με την ψυχολογία του στα ύψη ως πρωταθλητής, δεν θα ήταν καλύτερα και για τον ίδιο και για την ομάδα;
Μήπως δεν θα έπρεπε να σκεφτόμαστε μόνο τις νίκες, αλλά να σκεφτόμαστε την ομάδα μας και κατ’επέκταση τους παίκτες που την αποτελούν; Άνθρωποι είναι, δεν είναι playstation η όλη φάση. «Επιστρέφει ο Mane, άρα πάμε για πρωτάθλημα τώρα». Δεν είναι έτσι.
Δεν μπορούμε να δεχτούμε και τις κακές περιόδους της ομάδας; Οκ. Για ποιο λόγο όμως να χαιρόμαστε με την αποτυχία ενός παίκτη μας; Και στην τελική μόνο η απουσία του Mane έφταιγε; Δηλαδή μόνο επιθετικό ήταν το πρόβλημα της Liverpool;
Η αμυντική λειτουργία της ομάδας, που έχει το χειρότερο παθητικό(μαζί με την City) από τις πρώτες έξι ομάδες για ακόμη μία χρονιά δεν μετράει; Πάνε χρόνια που η Liverpool είχε σταθερή και αξιόπιστη άμυνα. Και δεν έχει να κάνει τόσο με τις μονάδες(Lovren κλπ.), αλλά με την γενικότερη λειτουργία της ομάδας. Αυτή όμως είναι μια άλλη συζήτηση.
Η νοοτροπία της Ελληνικής πραγματικότητας σε συνδυασμό με την ανάγκη μας να ψάχνουμε για «ήρωες», πρέπει να αλλάξει. Όπως καλύτερα μας είπε ο κύριος Νίκος Χρηστίδης, που είχαμε την τιμή να μας παραχωρήσει συνέντευξη πριν λίγες μέρες, πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε τις ομάδες και όχι τις νίκες. Με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
