Χρονιά περίεργη και εκτός στόχων αυτή που μας πέρασε για την Everton, την οποία το τέλος του πρωταθλήματος την «βρίσκει» στη δωδέκατη θέση.
Πορεία στο Πρωτάθλημα
Η Everton από την αρχή της χρονιάς είχε φιλοδοξίες και δεν το έκρυψε, θέλοντας να διεκδικήσει την έξοδό της στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Και η σεζόν δε ξεκίνησε και τόσο άσχημα, καθώς στις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές είχαν κερδίσει Wolves και Watford, ενώ είχαν φέρει «λευκή» ισοπαλία με την Palace. Εκεί ήρθαν και «κούμπωσαν» τέσσερις συνεχόμενες ήττες. Η Everton φαινόταν να χάνει το «τρένο» της Ευρώπης, με ήττες από Brighton, Norwich, Leicester και Liverpool να ακολουθούν. Στη συνέχεια αποφασίστηκε η απομάκρυνση του Marco Silva, και με τον υπηρεσιακό Duncan Ferguson, η ομάδα πήρε τρία θετικά αποτελέσματα (νίκη επί της Chelsea, ισοπαλίες με Manchester United και Arsenal), δείχνοντας «σφυγμό». Στη συνέχεια προσλήφθηκε ο Carlo Ancelotti, ο οποίος κατανόησε τον «παλμό» της ομάδας του και την έκανε να πάρει αρκετά αξιοπρεπή αποτελέσματα. Αξίζει να αναφερθούν οι ισοπαλίες με Manchester United, Liverpool αλλά και η νίκη επί της Leicester. Επιπλέον, η Everton έδειχνε δίχως μεγάλες δυσκολίες να παίρνει βαθμούς από αντιπάλους ίσης δυναμικότητας, πράγμα που πριν δεν ήταν τόσο εύκολο, κι εύλογα τερμάτισε στη δωδέκατη θέση, με 44 γκολ υπέρ και 56 κατά.
Πορεία στα εγχώρια κύπελλα
Στα εγχώρια κύπελλα, η Everton γνώρισε έναν γρήγορο αποκλεισμό και μια πορεία ως τα προημιτελικά. Για το FA Cup, τα «Ζαχαρωτά» αποκλείστηκαν από τη «συμπολίτισσα» Liverpool, σε έναν αγώνα όπου η ομάδα του Klopp αγωνίστηκε με αναπληρωματικούς.
Στο EFL Cup, η Everton τα πήγε καλύτερα. Αρχικά, δίχως να δυσκολευτεί ιδιαίτερα «έκαμψε» την αντίσταση της Lincoln City (2-4) και της Sheffield Wednesday (0-2), προτού η κληρωτίδα τη φέρει αντιμέτωπη με τη Watford. Αγωνιζόμενη στο Goodison Park, με γκολ των Holgate και Richarlison ξεπέρασε το εμπόδιο των «Hornets» και κληρώθηκε με τη Leicester. Σε έναν αμφίρροπο αγώνα, η Everton ισοφάρισε στις καθυστερήσεις με τον Baines (παρότι έχανε στο ημίχρονο με 0-2), και το παιχνίδι οδηγήθηκε στα πέναλτι. Εκεί ο προαναφερθέντας αστόχισε, όπως και ο Tosun, με τις «Αλεπούδες» να παίρνουν την πρόκριση.
Αυτοί που ξεχώρισαν
Παρότι η Everton είχε μια χρονιά κάτω του αναμενόμενου, η δυάδα των επιθετικών της ήταν εξαιρετική. Ο Calvert-Lewin (13 γκολ) και ο Richarlison (13 γκολ) είχαν συνολικά πάνω από τα μισά τέρματα της ομάδας στο πρωτάθλημα. Με διαφορετικά χαρακτηριστικά ο καθένας τους, έδειξαν μεγάλη συνέπεια στο πρωτάθλημα και βοήθησαν πολύ την ομάδα τους. Και οι ακραίοι μπακ είχαν μεγάλη συμβολή, με τον Digne να μετρά επτά ασίστ και τον Sidibe άλλες τέσσερις, συμβάλλοντας έτσι στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας τους. Θετικός ήταν και ο πολύπειρος Sigurdsson, παρότι στο σύστημα που υιοθέτησε ο Ancelotti δεν μπορούσε να αποδώσει τα μέγιστα.
Αυτοί που απογοήτευσαν
Ευθύνη για τα κακά αποτελέσματα της ομάδας έχουν σαφώς και ορισμένοι ποδοσφαιριστές, που δεν προσέφεραν τα αναμενόμενα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Jordan Pickford, ο οποίος με ορισμένα ατομικά λάθη «απώλεσε» βαθμούς για την ομάδα του, παρότι γενικά είναι ένας καλός τερματοφύλακας. Οι εμφανίσεις του πάντως, ήταν τέτοιες που πολλοί αμφισβητούν το αν θα έπρεπε να είναι ο βασικός τερματοφύλακας της εθνικής Αγγλίας, ενώ διεκδικητές της θέσης όπως ο Pope και ο Henderson είχαν πολύ καλές χρονιές. Απογοητευτικός ήταν ο Moise Kean, για τον οποίο δόθηκαν σχεδόν 30 εκατομμύρια ευρώ, κι εκτός της απόδοσής του είχε κι αρκετά πειθαρχικά παραπτώματα.
Προπονητής
Η Everton είχε μια αλλαγή προπονητή φέτος, και σαφώς αυτή η αλλαγή της έκανε καλό. Στην αρχή της σεζόν, ο Marco Silva έδειχνε να μην πιάνει τον «παλμό» της ομάδας. Κι αυτό αντικατοπτριζόταν κι από τα αποτελέσματα, καθώς και από τις μεταγραφές που, συνολικά, για διαφορετικούς λόγους η καθεμιά, δεν βοήθησαν, αν εξαιρέσουμε τον δανεικό Sidibe. Ο πιο έμπειρος Carlo Ancelotti πήρε τη θέση του, εκτίμησε καλύτερα το υλικό που είχε, και τα αποτελέσματα τον δικαίωσαν. Παρότι η ομάδα δεν έπαιζε και το πιο ελκυστικό ποδόσφαιρο, η μεταφορά του Richarlison δίπλα στον Calvert-Lewin, σε ένα κλασσικό 4-4-2, ήταν καθοριστική και σαφέστατα απέδωσε «καρπούς».
Τι κρατά από τη φετινή σεζόν;
Το δίδυμο των Richarlison και Calvert-Lewin ήταν εξαιρετικό και αν συνεχίσει έτσι στην επόμενη σεζόν, η Everton μπορεί να έχει βλέψεις και για κάτι καλύτερο από τη μέση της βαθμολογίας. Η έδρα της ομάδας έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στα αποτελέσματα (31 κερδισμένοι βαθμοί στο Goodison Park έναντι 18 μακρυά του). Ενθαρρυντική ήταν και η γεμάτη σεζόν που πραγματοποίησε ο νεαρός Tom Davies, ενώ τα εύσημα για την επιστροφή, μετά από έναν σοβαρότατο τραυματισμό, απονέμονται στον Andre Gomes. Αν μη τι άλλο, στα ίδια στάνταρ είναι «ευχή» των φίλων της ομάδας να συνεχίσει και ο Lucas Digne, που είναι ένας απ’ τους ποιοτικότερους αριστερούς μπακ του πρωταθλήματος.
Τι πρέπει να αλλάξει εν όψει της επόμενης σεζόν;
Εν όψει της επόμενης σεζόν, θα πρέπει να αλλάξει σίγουρα η αμυντική συμπεριφορά της ομάδας. Συγκεκριμένα, αρχής γενομένης από τον Jordan Pickford, του οποίου οι εμφανίσεις κόστισαν βαθμούς, και παρότι η ομάδα φέτος δεν ήταν τόσο καλή, ίσως διεκδικούσε μέχρι τέλους την ευρωπαϊκή «έξοδο». Βέβαια, η αμυντική συμπεριφορά είναι ευθύνη όλης της ομάδας, και τα δείγματα που έδειξε υπό τις οδηγίες του Carlo Ancelotti ήταν ενθαρρυντικά. Ο Ιταλός προπονητής καλείται να ενισχύσει την ομάδα αμυντικά, ήδη έχει δείξει σημαντικό έργο συνολικά στα «Ζαχαρωτά» και το μέλλον της ομάδας κρίνεται πιο ευοίωνο υπό την καθοδήγησή του. Τέλος, αν και ποιοτικά η ομάδα έχει «βάθος» επιθετικά, αυτό δεν μεταφέρθηκε και τόσο στο γήπεδο, οπότε καλείται να αναλάβει και αυτό ο Ancelotti.
