Πριν από μόλις ένα μήνα οδεύαμε προς ολοταχώς για την λήξη των μεγάλων διοργανώσεων του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Όμως, που να φανταζόμασταν ότι έναν μήνα μετά η μοναδική «σανίδα σωτηρίας» θα ερχόταν από την αγαπημένη πλέον… Μπέλαρους.
Ο covid-19 έχει πλήξει τον πλανήτη μας και έχει στιγματίσει με τον τρόπο του το έτος που διανύουμε. Χώρες σε κατάσταση έκτακτου ανάγκης, πολίτες σε καραντίνα και η οικονομία δείχνει να δέχεται ένα ισχυρό πλήγμα που σίγουρα τα αποτελέσματα του θα φανούν αργότερα μέσα στο έτος. Όπως είναι λογικό, σε όλα τα αθλήματα, έτσι και στο ποδόσφαιρο, μπήκε «λουκέτο». Τουλάχιστον στις περισσότερες χώρες του κόσμου! Λευκορωσία, Τουρκμενιστάν, Μπουρουντί και Αγκόλα δείχνουν ανεπηρέαστες από τα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη και συνεχίζουν κανονικά τις ποδοσφαιρικές τους σεζόν.
Αρκετοί από εμάς έχουμε «λιώσει» στο Netflix, έχουμε δει άπειρες σειρές, ταινίες, όμως από μπαλίτσα τα πράγματα ήταν στείρα. Πόσες φορές θα δεις σε επανάληψη, βρε αδερφέ, τους καλύτερους αγώνες της αγαπημένης σου ομάδας; Κάπου σε πιάνει πανικός. Θες να δεις κανονικό live ποδόσφαιρο. Και κάπου εδώ, ο Alexander Lukashenko, πρωθυπουργός της Λευκορωσίας, φρόντισε να μας ψυχαγωγεί για τρεις ημέρες την εβδομάδα (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή) με την επίσημη έναρξη του λευκορώσικου πρωταθλήματος. H Vysheyshaya Liga, λοιπόν, άνοιξε την αυλαία της πριν από δύο εβδομάδες και τα τηλεοπτικά δικαιώματα πουλάνε σαν τρελά για πρώτη φορά στην ιστορία. Βέβαια, αν αναλογιστεί κανείς τις εναλλακτικές, ένα Vitebsk-Dynamo Brest αποτελεί ποδοσφαιρική «πανδαισία» σε σχέση με την Ýokary Liga του Τουρκμενιστάν.
Όσο δελεαστικό και αν είναι το τοπικό ντέρμπι του Ασγκαμπάτ, Köpetdag-Altyn Asyr, πόσο θα αντέξεις να βλέπεις 22 μουστακαλήδες από το Τουρκμενιστάν; Ευτυχώς, ο Lukashenko και φυσικά η λευκορώσικη ομοσπονδία πήραν προ εβδομάδων μια απόφαση υψίστης σημασίας και αποφάσισαν να εκκινήσουν το κανονικά το πρωτάθλημα χωρίς κάποιον περιορισμό. Το αν ήταν ή όχι σωστή η απόφαση θα φανεί εντός ολίγου καιρού, όμως προς το παρόν ποδόσφαιρο παίζεται και μάλιστα με νέα δεδομένα, πρωτόγνωρα για την άσημη Vysheyshaya Liga. Για πρώτη φορά το πρωτάθλημα μεταδίδεται τηλεοπτικά στο εξωτερικό, σε 10 χώρες παρακαλώ, εκτοξεύοντας τα έσοδα. Στην Ελλάδα προς το παρόν δεν είναι διαθέσιμο, αλλά επειδή όποιος θέλει βρίσκει, μπορεί να απολαύσει τις προσπάθειες των ομάδων μέσω streams.
Ποια είναι όμως η Vysheyshaya Liga;
Πρόκειται για την κορυφαία κατηγορία της χώρας στην οποία συμμετέχουν 16 ομάδες. Υφίσταται από το 1992, όταν διαλύθηκε η ΕΣΣΔ και πολυνίκης του θεσμού δεν είναι άλλη από την BATE Borisov με 15 κατακτήσεις, 13 από αυτές διαδοχικές. Μεγάλη αντίπαλος και επίσης ιστορική ομάδα είναι η Dinamo Minsk, ομάδα της πρωτεύουσας η οποία αγνοεί τον τίτλο από το μακρινό 2004, ενώ μια νέα δύναμη δείχνει να αναδύεται, η περυσινή πρωταθλήτρια Dynamo Brest. Shakhtyor Soligorsk και Neman Grodno είναι μόνιμοι «θαμώνες» στην κατηγορία και σχεδόν κάθε χρόνο μάχονται για ένα εισιτήριο στα προκριματικά του Europa League.
Από τα πρωταθλήματα της πρώην ΕΣΣΔ, είναι το τρίτο, θεωρητικά, σε δυναμικότητα πίσω μόνο από αυτά της Ρωσίας και της Ουκρανίας, ενώ από τα υπόλοιπα της Βαλτικής υπερέχει σημαντικά σε ποιότητα και θέαμα. Με τις δύο πρώτες αγωνιστικές να έχουν ήδη διεξαχθεί, το πρωτάθλημα της Λευκορωσίας δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από αυτό της Ελλάδας. Ειδικά το φετινό προβλέπεται ότι θα είναι ένα από τα πιο αμφίρροπα των τελευταίων ετών. Η BATE Borisov δείχνει εξαιρετικά αποδυναμωμένη και έχει ήδη δύο ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια από τις Slavia Mozyr και Energetika Minsk. Αποδυναμωμένη φαίνεται φέτος και η Dinamo Minsk η οποία έχει επίσης δύο ήττες βαρυσήμαντες. Στην τελευταία αγωνιστική μάλιστα ηττήθηκε στο ντέρμπι του Minsk από την ομώνυμη FC Minsk με 3-2, η οποία έχει ξεκινήσει εξαιρετικά τις υποχρεώσεις της μέχρι στιγμής. Η περυσινή πρωταθλήτρια, Dynamo Brest, ξεκίνησε επίσης νωθρά, αφήνοντας δυο βαθμούς εντός έδρας με αντίπαλο την νεοφώτιστη Smolevici.
Το θέαμα που προσφέρει η κορυφαία κατηγορία της χώρας μπορεί να σου κεντρίσει εύκολα το ενδιαφέρον. Τα γήπεδα είναι βγαλμένα από μια άλλη σοβιετική εποχή, μικρά μεν, αλλά με εξαιρετικά διατηρημένους χλοοτάπητες. Μοναδικές εξαιρέσεις είναι τα υπερσύγχρονα Borisov Arena και Dinamo Stadium, με το δεύτερο να πέρασε πρόσφατα υπό εργασίες ανακαίνισης. Επίσης, ιδιαίτερα μαγευτικό είναι το Yunost Stadium, έδρα της Slavia Mozyr ενώ ιδιαίτερα προσεγμένη είναι και η έδρα της Shakhtyor Soligorsk.
Στα αμιγώς ποδοσφαιρικά δρώμενα, παρατηρούμε αρκετούς παίκτες που έχουν περάσει από την Ελλάδα, αλλά και μεγαλύτερα πρωταθλήματα κατά το παρελθόν. Η περυσινή πρωταθλήτρια Dynamo Brest, έχει στις τάξεις της τον πρώην διεθνή Ουκρανό μέσο της Dynamo Kyiv, Artem Milevskiy, τον μέχρι πρότινος μέσο του ΠΑΟΚ, Yevhen Khacheridi, ένα γνώριμο πουλέν του Football Manager εν ονόματι Pavel Savitski. ενώ δεν λείπει και το ελληνικό στοιχείο, με τον Γιώργο Κατσικά να είναι μέλος της ομάδας από την περασμένη σεζόν. Ο πρώην επιθετικός της ΑΕ Λάρισας, Yevgeniy Shikavka ανήκει φέτος στην Dinamo Minsk, ο Dzmitriy Baha, που φόρεσε την φανέλα του Ατρομήτου και ο Hervaine Moukam που ανήκε κάποτε στον Αστέρα Τρίπολης φέτος φοράνε τα κιτρινομπλέ της ΒΑΤΕ Βorisov.
Το πρωτάθλημα της Λευκορωσίας είναι ένα παρεξηγημένο πρωτάθλημα, το οποίο δυστυχώς έπεσε στην σκιά αυτών της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Τα τελευταία χρόνια δείχνει να ανακάμπτει, τόσο με τις ευρωπαϊκές παρουσίες της ΒΑΤΕ, όσο και με αυτές των υπολοίπων ομάδων. Αν λοιπόν δεν έχετε κάτι καλύτερο να κάνετε το τριήμερο του ΠΣΚ που μας έρχεται, συστήνω να συντονιστείτε σε κάποιο stream και να παρακολουθήσετε κάποιες από τις αναμετρήσεις. Συστήνω το απόγευμα της Παρασκευής το Dinamo Minsk-Torpedo Zhodino, ενώ το Σάββατο ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα Shakhtyor Soligorsk-Neman Grodno και Dynamo Brest-Slavia Mozyr, για να έρθει η Κυριακή και να κλείσει η «αυλαία» με ακόμα ένα τοπικό ντέρμπι πρωτεύουσας ανάμεσα σε Energetika και FC Minsk.
Εν καιρώ καραντίνας λοιπόν, οι καθημερινές μας ενασχολήσεις είναι ολοένα και λιγότερες. Το ποδόσφαιρο ήταν και είναι πάντα μια συντροφιά και παράλληλα ένα οδοιπορικό εκμάθησης και ψυχαγωγίας. Υπό άλλες συνθήκες δύσκολα κάποιος θα έδινε βαρύνουσα σημασία στο λευκορώσικο πρωτάθλημα. Και όμως, τα πράγματα ήρθαν έτσι και με τέτοιο τρόπο που πλέον μπορούμε να πούμε ότι η καρδιά του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου χτυπάει στο Minsk, στο Brest, στο Soligorsk και σε άλλες πόλεις μιας ιδιαίτερης χώρας. Της Λευκορωσίας!
Συντάκτης: Φάνης Αγριτέλλης
