Το 1995 στο Intertoto συμμετείχαν μεταξύ άλλων ομάδων οι αγγλικές Wimbledon, Tottenham και Sheffield Wednesday. Μόνο η τελευταία πήρε στα σοβαρά την διοργάνωση, με τις δύο πρώτες να κατηγορούνται για τα ρόστερ που παρουσίασαν.
Το καλοκαίρι του 1995, η Tottenham συμφώνησε «αθόρυβα» να συμμετάσχει στο Intertoto που θα διεξάγονταν από τις 24 Ιουνίου μέχρι τις 8 Αυγούστου, με τον νικητή να παίρνει μια θέση στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου UEFA. Είχαν ασκηθεί αρκετές πιέσεις στον σύλλογο τότε, καθώς θα βρίσκονταν σε μια αδύναμη διοργάνωση παίζοντας με υποδεέστερους αντιπάλους, ωστόσο το αποτέλεσμα ήταν εκ δια μέτρου αντίθετο. Η Tottenham υπέστη τρεις ήττες σε τέσσερα παιχνίδια.
Οι εντός έδρας αγώνες παίζονταν στο Goldstone Ground της Brighton & Hove Albion λόγω του ταλαιπωρημένου White Hart Lane από τους αγώνες αμερικάνικου ράγκμπι που είχαν διεξαχθεί. Η ομάδα δεν κατέβασε ποτέ τους βασικούς παίκτες. Χρησιμοποίησε μια αποστολή από δανεικούς παίκτες, παίκτες από την δεύτερη ομάδα και παίκτες που βρίσκονταν στα πρόθυρα «συνταξιοδότησης». Ο πρώτος αγώνας για τα «Σπιρούνια» δόθηκε στις 25 Ιουνίου 1995 στην έδρα της Brighton με αντίπαλο την ελβετική Luzern. Η ομάδα είχε τερματίσει έκτη στην Ελβετία, αλλά αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στην άνετη επικράτησή της με 2-0.
Μια εβδομάδα μετά, η Tottenham ταξίδεψε στην Σλοβενία για να αντιμετωπίσει την Rudar Velenje. Βρέθηκε πίσω στο σκορ από πολύ νωρίς μόλις στο 4ο λεπτό, ωστόσο κατάφερε να ανατρέψει την κατάσταση στο Ob Jezeru με τα γκολ των Sampson στο 15’ και Hendry στο 61’.
Τα δύο επόμενα παιχνίδια αποτέλεσαν «τραγωδία» για την ομάδα. Δύο ήττες, με την μια να αποτελεί και τεράστιο πλήγμα στην ιστορία της ομάδας. Στις 15 Ιουλίου η Tottenham υποδεχόταν την σουηδική Osters. Ο McMahon άνοιξε το σκορ μόλις στο 27’, ωστόσο δύο τέρματα του «θρύλου» των Σουηδών Hans Eklund στο 33’ και το 86’, έφεραν την Tottenham στην προτελευταία θέση του ομίλου με τον αποκλεισμό να είναι και μαθηματικά δεδομένος.
Η τελευταία αγωνιστική όμως παραμένει μέχρι και σήμερα η πιο βαριά ήττα της Tottenham και γενικά αγγλικής ομάδας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Την τελευταία αγωνιστική στην φάση ομίλων, η γερμανική Κολωνία υποδέχθηκε τα «Σπιρούνια». Με τον Labbadia να σημειώνει χατ-τρικ, τους Munteanu και Polster να σημειώνουν από δύο τέρματα ο καθένας και τον Kohn άλλο ένα στο 88’, η Κολωνία συνέτριψε την Tottenham με το εκκωφαντικό 8-0.
[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=NeiBT-GLS0w[/embedyt]
Η UEFA βλέποντας την αδιαφορία της Tottenham (αλλά και της Wimbledon), επέβαλε μονοετή αποκλεισμό στις δύο ομάδες από την Ευρώπη, μια ποινή που όμως ανακλήθηκε έξι μήνες αργότερα.
ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ
Το ρόστερ της Tottenham σε εκείνη την διοργάνωση αποτελούταν κυρίως από παίκτες της δεύτερης ομάδας, δανεικούς και «παλιοσειρές». Μάλιστα, ο τότε τερματοφύλακας της ομάδας Chris Day είχε δηλώσει: «Ήμασταν ένα ‘μάτσο’ 18χρονα και 19χρονα παιδιά και κάποια παλικάρια που έφταναν στο τέλος της καριέρας τους». Λίγα χρόνια αργότερα ο ίδιος παίκτης είχε πει: «Έκανα με την Κολωνία ένα καλό παιχνίδι, αλλά ήταν μια κλάση μόνοι τους. Εμείς ήμασταν οι ‘ρεζέρβες’ της Tottenham, εναντίον παικτών επιπέδου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Νομίζω ότι είχαν 14 παίκτες σε τέτοιο επίπεδο».
Όσον αφορά τους παίκτες, ελάχιστοι έκαναν σοβαρή καριέρα.
Τερματοφύλακες: Chris Day, Simon Brown. Ο πρώτος αποχώρησε στο τέλος εκείνης της σεζόν. Πέρασε από Crystal Palace, Watford, QPR, Oldham και Milwall, ενώ από το 2008 μέχρι και σήμερα είναι τερματοφύλακας της Stevenage. O δεύτερος αποχώρησε το 1999 από την ομάδα και έκανε καριέρα με την φανέλα της Colchester και της Hibernian. Μεταξύ άλλων πέρασε για δύο χρόνια από την Brentford.
Αμυντικοί: David Bryne, Jamie Clapham, Mark Newsom, Stephen Carr, Owen Coll, Leon Townley. Από αυτούς μόνο ο Stephen Carr έκανε καριέρα στην Tottenham. Συνολικά 250 εμφανίσεις, ενώ αργότερα αποχώρησε για τις Newcastle και Birmingham City. Επίσης ο Mark Newsom κατέγραψε περί τις 110 εμφανίσεις με την Fulham, ενώ η Maidstone ήταν η ομάδα-«σταθμός» του με 250 εμφανίσεις.
Μέσοι: Alan Pardew, Ian Sampson, Kevin Watson, Andy Turner, Simon Wormull, Gerry McMahon, Simon Spencer. Ο Alan Pardew είναι γνωστός σε όλους μας. Ο πασίγνωστος προπονητής βρίσκονταν στην Tottenham δανεικός από την Charlton, με την οποία δεν κατέγραψε κάποια συμμετοχή φεύγοντας μετά για την Barnet. O Watson έφυγε το 1996 από τα «Σπιρούνια», κάνοντας πλούσια καριέρα σε Swindon, Rotherham, Reading και Colchester. Θρύλος της Glenavon έγινε ο Gerry McMahon, ο οποίος κατέγραψε πάνω από 250 συμμετοχές και 50 γκολ για δώδεκα περίπου χρόνια.
Επιθετικοί: Paul Mahorn, Steve Slade, John Hendry, Robbie Simpson. Κανείς από αυτούς δεν έκανε επαγγελματική καριέρα. «Γυρολόγοι» όλοι τους στις μικρές αγγλικές κατηγορίες και με τον Hendry μάλιστα να έχει και ένα σύντομο πέρασα από την Vikingur στα Νησιά Φερόε.
23 χρόνια μετά, βλέπουμε πως έχουν αλλάξει τα πράγματα για τον σύλλογο του Λονδίνου. Μια ομάδα που πλέον φτιάχνει σιγά-σιγά «μέταλλο» μεγάλου κλαμπ, όντας μέσα στην διεκδίκηση τίτλων και φυσικά εβρισκόμενη σταθερά μέσα στις ομάδες που συγκαταλέγονται στην ευρωπαϊκή ελίτ.
Συντάκτης: Φάνης Αγριτέλλης
