Μετά από ένα τέλειο πρώτο μισό της σεζόν και 22 σερί αγωνιστικές στην κορυφή της βαθμολογίας, η Γουόλσολ είναι χωρίς νίκη δύο μήνες και κινδυνεύει να χάσει το τρένο της ανόδου από τη League Two.
Το ποδόσφαιρο είναι ένα ομαδικό άθλημα, στο οποίο ένας και μόνος παίκτης σπάνια θα κάνει τη διαφορά. Σπάνια όμως δεν σημαίνει ποτέ. Ειδικά στις τρεις κατηγορίες της Φούτμπολ Λιγκ το έχουμε δει να συμβαίνει ακόμα πιο συχνά. Ίσως οφείλεται στο οργανωμένο σύστημα ακαδημιών ακόμα και στα χαμηλότερα στρώματα του αγγλικού ποδοσφαίρου. Ίσως πάλι στην προθυμία των ισχυρότερων συλλόγων να δανείζουν τους ταλαντούχους νεαρούς τους εντός των συνόρων, θεωρώντας την όλη διαδικασία μία απαραίτητη εμπειρία. Όποιος κι αν ήταν ο λόγος, η παρουσία του Νέιθαν Λόου στη φετινή Γουόλσολ έμοιαζε ένα τέτοιο παράδειγμα.
Και λέμε «έμοιαζε», στην προσπάθειά μας να κρίνουμε αντικειμενικά μέχρι το μέσο της σεζόν, όταν και ανακλήθηκε ο δανεισμός του από τη Στόουκ. Κρίνοντας τώρα θα ήμασταν σίγουροι. Μέχρι τις 12 Ιανουαρίου ο 19χρονος -σήμερα- επιθετικός ήταν πέραν κάθε αμφιβολίας ο καλύτερος παίκτης της φετινής League Two, μετρώντας σε 22 συμμετοχές 15 γκολ και πέντε ασίστ. Η Γουόλσολ βρισκόταν τότε στην κορυφή της βαθμολογίας, στο +13 από τη δεύτερη θέση, και φάνταζε σχεδόν αδύνατον όλες οι ομάδες από κάτω της να καλύψουν τέτοια διαφορά και να την ρίξουν από την πρώτη τριάδα, και την απευθείας άνοδο.
Οι «Σάντλερς» είχαν ηττηθεί από την αρχή της χρονιάς μόλις τρεις φορές και τη στιγμή της φυγής του Λόου έτρεχαν ένα σερί εννέα νικηφόρων αγώνων και 18 συνολικά χωρίς να χάσουν. Στον πρώτο αγώνα χωρίς τον πρωταγωνιστή της, η Γουόλσολ νίκησε με 4-2 την ΜΚ Ντονς, όμως κάτι έμοιαζε διαφορετικό. Τρία από τα τέσσερα γκολ προήλθαν από αμυντικούς, οι βετεράνοι επιθετικοί Τζαμίλ Ματ (35 ετών) και Αλμπέρτ Αντομά (37 ετών) έκαναν την ομάδα ένα κλικ πιο αργή και προβλέψιμη, ενώ ο εκνευρισμός ήταν φανερός, με τέσσερις παίκτες να κιτρινίζονται.
Ο προπονητής της ομάδας, Ματ Σάντλερ, θορυβήθηκε και σύντομα ο σύλλογος ενισχύθηκε με τρεις επιθετικούς: τον Λιβάι Αμάντσι της Μπρόμλεϊ και τους δανεικούς Έλις Χάρισον και Ίθαν Γουίτλι από ΜΚ Ντονς και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντίστοιχα. Η Γουόλσολ δεν βλέπει άμεσα αποτελέσματα. Το καμπανάκι του κινδύνου ηχεί πιο δυνατά, όταν η ομάδα χάνει με κατεβασμένα τα χέρια τα δύο επόμενα παιχνίδια της, χωρίς μάλιστα να σκοράρει, και φτιάχνει ένα μικρό αρνητικό σερί τεσσάρων αγώνων δίχως νίκη.
Η «κοιλιά» μπορεί να μοιάζει μικρή, όμως το πρωτάθλημα είναι πραγματικά ανταγωνιστικό και το +13 έχει συρρικνωθεί στο +4 από τη 2η πια Νοτς Κάουντι, κάτι που γεμίζει ανησυχία τους «Σάντλερς». Στο παιχνίδι που ακολουθεί κόντρα στην Τσέστερφιλντ, η ομάδα μοιάζει να βρίσκει τον τρόπο. Δεν είναι απλά το γεγονός πως επικρατεί εύκολα με 3-1, αλλά περισσότερο πως σκοράρουν τόσο οι νεόφερτοι Χάρισον και Αμάντσι, αλλά και ο πολύπειρος Ματ, δηλαδή όσοι καλούνται να γεμίσουν τα παπούτσια του Λόου. Η Γουόλσολ νικά και την κάκιστη φέτος Μόρκαμ εκτός έδρας και όλοι περιμένουν πως η εσωστρέφεια έχει τελειώσει.
Δύο μήνες έχουν περάσει από τότε και η εικόνα μετά από κάθε ληξη των αγώνων της παραμένει ίδια: πρόσωπα πανικόβλητα, προβληματισμένα, ανήμπορα να αποφύγουν μία ειδεχθή μοίρα. Οι «Σάντλερς» δεν έχουν κερδίσει, αρκούνται σε κάποιες… βαθμοθηρικές ισοπαλίες και από την Πρωταπριλιά έχουν πέσει από την κορυφή της βαθμολογίας. Στα τελευταία πέντε παιχνίδια της -κανονικής- σεζόν αντιμετώπιζαν τέσσερις ομάδες της τελευταίας δεκάδας του πρωταθλήματος, ήδη έχουν παίξει με τις τρεις κι έχουν κατακτήσει μόλις δύο βαθμούς, κι αυτούς με το ζόρι!
Εδώ και λίγες μέρες η Γουόλσολ δεν βρίσκεται ούτε στις θέσεις της απευθείας ανόδου. Και μπορεί να έχει «κλειδώσει» τα πλέι-οφ, όμως με την εικόνα που παρουσιάζει κανείς δεν θα πόνταρε σ’ αυτήν, αν δεν καταφέρει να ξαναμπεί στην πρώτη τριάδα στις δύο αγωνιστικές που απομένουν. «Έχουμε ακόμα σοβαρές πιθανότητες [ανόδου] λίγο πριν το τέλος της σεζόν. Είναι μάλλον ένας ανάποδος, περίεργος τρόπος για να τα καταφέρουμε, όμως είμαστε ακριβώς όπου σκοπεύαμε να είμαστε σε αυτό το σημείο της σεζόν, όταν στοχεύσαμε στην άνοδο. Μοιάζει λες και τα παιδιά δέχονται το ένα χτύπημα μετά το άλλο τη δεδομένη στιγμή. Όμως πρέπει όλοι να θυμηθούν ποιός είναι ο στόχος μας, ο λόγος για τον οποίον αγωνιζόμαστε».
Οι δηλώσεις του Σάντλερ στο BBC φανερώνουν μία συγκρατημένη αισιοδοξία, ότι δεν γίνεται τα πράγματα να πάνε τόσο άσχημα, ώστε να «σβηστεί» ένα σχεδόν τέλειο πρώτο μισό της σεζόν. Ο Άγγλος τεχνικός, παρά τις φωνές για το αντίθετο, δεν έχει απαρνηθεί το αγαπημένο του 3-5-2, παρά τα αρνητικά αποτελέσματα. Δοκιμάζει σταθερά νέα πρόσωπα μεσοεπιθετικά, έχει φτάσει μέχρι και βασικό τερματοφύλακα να αλλάξει, όμως τίποτα δεν μοιάζει να πετυχαίνει. Έστω κι αν ο Λόου αγωνίστηκε σε λιγότερα από τα μισά (22) παιχνίδια της σεζόν, φαίνεται πως θα αναδειχθεί εύκολα πρώτος σκόρερ (15) και τρίτος σε ασίστ (5) στον σύλλογο.
Είναι πραγματικά απίστευτο πως μία ομάδα με δύο νίκες στα τελευταία 18 παιχνίδια της, βρίσκεται ακόμα τόσο κοντά μέχρι και στην απευθείας άνοδο. Φυσικά αυτό είναι κατάκτησή της, αφού η απίστευτη πορεία της μέχρι τον Ιανουάριο, αν συνεχιζόταν στον ίδιο ρυθμό, θα έφερνε ρεκόρ πόντων όλων των εποχών (!) στην κατηγορία. Είναι όμως και «μαχαίρι» στην καρδιά της Γουόλσολ, που μπορεί να βλέπει την πιθανή αποτυχία της σεζόν ως μία από τις πιο φαντασμαγορικές καταρρεύσεις στο σύγχρονο αγγλικό ποδόσφαιρο…
