Κέτερινγκ, Κέτρινγκ, οι Παπαρούνες (The Poppies). Η μαγεία του κυπέλλου. Αυτά έγιναν στις 2 Νοεμβρίου το 2024.
Η ομάδα με τα περισσότερα γκολ στην ιστορία του ΦΑ Καπ. Η μόνη ομάδα που προπόνησε ο Πολ Γκάσκοϊν, με πολύ μεγάλη επιτυχία, κρατώντας το πόστο του για 39 μέρες, αυτήν την περίοδο το 2005. Η καψούρα μου, ο όχι και τόσο κρυφός πόθος μου, η “ενσάρκωση” του τι σημαίνει Αγγλικό ποδόσφαιρο για εμένα σε μια ομάδα.
Χθες η Κέτρινγκ έγραψε ιστορία.
Στις 14 Οκτωβρίου μαζεμένοι στην παμπ του γηπέδου οι άνθρωποι της Κέτρινγκ πανηγύριζαν την κλήρωση με την Νόρθαμπτον στον πρώτο “καθώς πρέπει” (proper) γύρο του ΦΑ Καπ. Ένα τοπικό ντέρμπι θεωρητικά, με την διαφορά ότι οι Παπαρούνες βρίσκονται στο έβδομο επίπεδο της πυραμίδας του Αγγλικού ποδοσφαίρου και οι Κόμπλερς στο τρίτο. Οι ομάδες είχαν να αναμετρηθούν πάνω από 35 χρόνια. Το παιχνίδι επιλέχτηκε ως ένα από αυτά που θα προβάλονταν στην Βρετανική κρατική τηλεόραση.
2 Νοεμβρίου 2024
Η Κέτρινγκ πήρε μαζί της στο Νόρθαμπτον περίπου 1500 άτομα. Ταξίδι περίπου 17 μιλίων, 27 χιλιόμετρα. Ο αγώνας ξεκίνησε καλά, καλύτερα από ότι θα περίμενε κανείς, σίγουρα δεν ήταν αισθητή η διαφορά αυτών των τεσσάρων επιπέδων. Ένα γκολ για την Νόρθαμπτον ακυρώθηκε κατά το πρώτο τέταρτο, (μάλλον λανθασμένα) όμως το 1-0 ήρθε λίγο πριν το μισάωρο από διπλή κόντρα και αυτογκόλ του άτυχου αρχηγού Κόνορ Τζόνσον.
Στο 66‘ το όνειρο. Δεκαεννιά χρονών, Κέτρινγκ γέννημα θρέμα, ο Λούκα Μίλερ, τέσσερα λεπτά μετά την είσοδό του, κάνει το 1-1, μπροστά στους εκδρομείς. ΑΜΠΣΟΛΟΥΤ ΣΙΝΣ.
Λήξη, παράταση. Μήνυμα από τον Καμ:
“Είμαι στο τρένο, το κινητό μου έχει 3% μπαταρία, έχω ήδη μεθύσει, ότι και να γίνει από εδώ και στο εξής δεν έχει σημασία, μας κάνανε περήφανους”
Είχαμε πλέον περάσει την κατάσταση του ονείρου. Είμαστε χαμένοι κάπου στα στάδια του λίμπο, όχι αυτό που χορεύουμε στα πάρτι, αυτό που περιγράφει ο Κομπ στο Ινσέπσιον.
92′, αυτήν την φορά στην απέναντι εστία. Ο Νάιλ Ρέιντζερ, ένα γνώριμο κακό παιδί του Αγγλικού ποδοσφαίρου, προϊόν των ακαδημιών της Νιούκασλ, πρόσφατα πατέρας, προσπαθεί φέτος στα 33 του να κάνει μια επιστροφή στις χαμηλές κατηγορίες. Ψηλότερα από όλους, με θέληση, η μπάλα στα δίχτυα.
Το παιχνίδι λήγει 1-2 και ακόμα κι αν βρισκόμουν εκεί δεν ξέρω αν θα μπορούσα να περιγράψω τις σκηνές που επικράτησαν. Ο Καμ έστειλε στην ομαδική μας κατά τα μεσάνυχτα.
“Το κινητό μου ψόφησε στην παράταση. Μόλις γύρισα σπίτι. Αυτή είναι μια από της καλύτερες μέρες της ζωής μου. Ξέρω ότι ακούγεται χαζό, είναι ο πρώτος γύρος του ΦΑ Καπ, αλλά ειλικρινά, δεν έχετε ιδέα τι σημαίνει όλο αυτό. Μόλις νικήσαμε το ντέρμπι, στο κύπελλο, πάνω από 35 χρόνια από την τελευταία φορά που παίξαμε μαζί τους. Αυτό είναι ένα αποτέλεσμα που μπορεί να μας στείλει πίσω εκεί που ανήκουμε. Ειλικρινά είμαι έτοιμος να βάλω τα κλάματα τώρα που τα γράφω αυτά. Οι “Poppies” ξαναβάλανε τον εαυτό τους στο χάρτη, 10 χρόνια πριν είχαμε δικαστικά πορίσματα εναντίον μας και κηρύτταμε χρεοκοπία. Είμαι τόσο χαρούμενος αυτή τη στιγμή. Συγγνώμη για το σεντόνι, είμαι τόσο γ@αμημέν@ συγκινημένος”
Στον απόηχο αυτής της τρελής νύχτας που στους δρόμους του Κέτρινγκ κράτησε μέχρι αργά, η μέρα ήταν ιστορική, πέρα από το αποτέλεσμα και την πρόκριση. Αθροίζοντας τα κέρδη από την πρόκριση, τα ποσοστά από τα τηλεοπτικά και άλλα κέρδη, η χθεσινή μέρα έφερε στην ομάδα έσοδα κατά των 100 με 150 χιλιάδων λιρών.
Η τωρινή διοίκηση της ομάδας έχει βάλει κάποια λεφτά και έχει κάνει κινήσεις που έχουν φέρει αισιοδοξία στον κόσμο της πόλης τη φετινή σεζόν. Η Κέτρινγκ είναι πρώτη στην Southern Premier Division Central, έχοντας παίξει και 2 παιχνίδια λιγότερο.
Ο απώτερος, ρεαλιστικός στόχος είναι η Νάσιοναλ Λιγκ, αυτό εννοεί ο φίλος μου ο Καμ όταν λέει “εκεί που ανήκουμε”. Δύο επίπεδα πάνω δηλαδή, ημι-επαγγελματικά. Αυτό που αρμόζει σε μια από τις αρχαιότερες (επαγγελματικές και ημιπεγγελματικές) ποδοσφαιρικές ομάδες του Νησιού.
Για την Κέτρινγκ και το Κέτρινγκ μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ:
Κέτερινγκ (ή πιο σωστά Κέτρινγκ) μέχρι να πεθάνω…
