Υπάρχουν ένα εκατομμύριο λόγοι που κατατάσσουν τον Ole Gunnar Solskjaer ως ένα από τους πιο αγαπητούς του Old Trafford, με προεξέχων το γκολ του στον τελικό του Champions League το 1999. Ένας από αυτούς του λόγους όμως, είναι αρκετά ιδιαίτερος.
Ήταν 18 Απριλίου 1998 και η Manchester United του Sir Alex, αντιμετώπιζε εντός έδρας την μαχητική Newcastle. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» παρόλο που για έξι μήνες βρίσκονταν στην κορυφή της βαθμολογίας, η ισοπαλία με την «μισητή» Liverpool την προηγούμενη αγωνιστική έδωσε την ευκαιρία στην δεύτερη, Arsenal, να μειώσει τη διαφορά.
Με τέσσερεις αγωνιστικές να υπολείπονται και τους «Κανονιέρηδες» στο -2, η Manchester United χρειαζόταν απλά να μαζέψει και τους 12 διαθέσιμους βαθμούς απέναντι στις Newcastle, Crystal Palace, Leeds και Barnsley.
Απέναντι στην Newcastle, η United τα βρίσκει σκούρα καθώς βρίσκεται από το 11ο λεπτό πίσω στο σκορ. Ο David Beckham φέρνει το παιχνίδι στα ίσα με κεφαλιά στο 38’ και οι ποδοσφαιριστές του Sir Alex έχουν άλλα 52 λεπτά μπροστά τους για να πάρουν το πολύτιμο τρίποντο. Το γήπεδο «κατηφορίζει» και η Manchester United ανεβάζει όλους τους ποδοσφαιριστές της, στο μισό των φιλοξενουμένων.
Στα τελευταία δέκα λεπτά, ο Ferguson παίζει το συνηθισμένο του χαρτί και ρίχνει στον αγώνα την «super-sub» του που ακούει στο όνομα, Ole Gunnar Solskjaer. Οι εντολές ξεκάθαρες προς τον Νορβηγό, που γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον τον ρόλο του στην ομάδα.
Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα και λίγα λεπτά μένουν μέχρι το τελικό σφύριγμα. Η United κερδίζει φάουλ σε πλάγια θέση και εκτελεί σεντράροντας ο David Beckham. Σε μια υποδειγματική αντεπίθεση, η άμυνα της Newcastle «καθαρίζει» τη φάση και ρίχνει τη μπάλα μπροστά στον Rob Lee, που φεύγει μόνος.
Μοναδικός αντίπαλος ποδοσφαιριστής που βλέπει μπροστά του, είναι ο τερματοφύλακας της United, Raimond van der Gouw. O Solskjaer με ένα εξαιρετικό σπριντ, διασχίζει το γήπεδο και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον αντίπαλο επιθετικό. Εκεί, λίγα μέτρα πριν το ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής, ο Νορβηγός αποφασίζει να πέσει για τάκλιν και «θερίζει» από πίσω τον Rob Lee.
Η κόκκινη κάρτα ξεκάθαρη και σίγουρη. Ο Ole χαμογελώντας κατευθύνεται προς τα αποδυτήρια με τον David Beckham να τον ακουμπάει στους ώμους. Ο τηλεοπτικός φακός καταγράφει τον Solskjaer να λέει στον συμποδοσφαιριστή του, «Έπρεπε να το κάνω». Με την προοπτική του γκολ από πλευράς Newcastle και της ήττας, ο Νορβηγός «θυσίασε» τον εαυτό του για την ομάδα, ελπίζοντας σε ανατροπή του σκορ. Ο κόσμος στο γήπεδο αναγνωρίζοντας την πράξη του τον καταχειροκροτεί.
[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=1waQJ3dC5ro[/embedyt]
Πριν περίπου έναν χρόνο, ο «Δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο» είχε δώσει συνέντευξη σε αθλητική ιστοσελίδα. Σε ερώτηση που του έγινε για το συμβάν εκείνης της ημέρας, απάντησε: «Χειροκροτήθηκα [από τον κόσμο] αλλά όχι από το αφεντικό [Ferguson]. Ξεκαθάρισε τους κανόνες και μου είπε “Στην Manchester United ποτέ δεν νικάμε με αυτόν τον τρόπο. Νικάμε με τίμιο παιχνίδι”».
Από πλευράς του, o Rob Lee σε παλαιότερες δηλώσεις αντιμετώπισε το γεγονός με πολλή δόση χιούμορ. «Έτρεχα μπροστά και είδα τον τερματοφύλακα της Manchester United να βγαίνει από την εστία του. Ήταν αρκετά μεγαλόσωμος και δεν ήξερα τι να κάνω με τη μπάλα, έτσι ήμουν αρκετά χαρούμενος που ο Solskjaer με έριξε κάτω. […] Αν ήμουν στη θέση του, θα είχα κάνει το ίδιο».
Για την ιστορία, μετά την ισοπαλία αυτή, η Arsenal αναρριχήθηκε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα και κατέκτησε το πρωτάθλημα μετά από τρεις εβδομάδες, με μόλις ένα βαθμό πάνω από την Manchester United. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» ωστόσο, θα θυμούνται για πάντα (θετικά) αυτή την κόκκινη…
