Ο Μικ Χάρφορντ δεν έχει μείνει στην Ιστορία μόνο για την τρομακτική του γηπεδική παρουσία, αλλά και για ένα επικό καλτ σκηνικό για την αγαπημένη του Λούτον.
Σε μία πρόσφατη συνέντευξή του στο talkSPORT ο Βίνι Τζόουνς κλήθηκε να απαντήσει αν υπήρξε σκληρότερος από μερικούς από τους πιο διαβόητους ποδοσφαιριστές που πάτησαν ποτέ τα αγγλικά γήπεδα. Φυσιολογικά στα περισσότερα ονόματα δεν ανοιγόκλεισε καν το μάτι. Σε αυτά των Ντένις Γουάιζ και Στιούαρτ Πιρς απάντησε αρνητικά μετά από λίγη σκέψη, όμως υπήρξε ένα που σχεδόν αμέσως παραδέχθηκε: «Όχι, όχι ο τύπος ήταν τέρας, πραγματικό τέρας. Ήταν ο μπαμπούλας». Ο εν λόγω ποδοσφαιριστής δεν ήταν άλλος από τον θρύλο της Λούτον, μεταξύ άλλων, Μικ Χάρφορντ.
Ο χτιστός (1,91 μ.) μεσοεπιθετικός με το εκφοβιστικό παρουσιαστικό, μεγαλούργησε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 στο Νησί, φτάνοντας μάλιστα μέχρι την εθνική Αγγλίας. Φήμες ότι έβαζε τους αγκώνες του μέσα σε ξύδι πριν τους αγώνες για να τους σκληρύνει και να τους «προετοιμάσει» για τις μονομαχίες δεν επιβεβαιώνονται. Είναι ο παίκτης που πέτυχε το πρώτο γκολ στην ιστορία της Τσέλσι στην Πρέμιερ Λιγκ, μία από τις μεταγραφές για τις οποίες μετάνιωσε οικτρά ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, επειδή… δεν την έκανε, και ο ηγέτης μίας Λούτον, που έφτασε σε δύο σερί τελικούς Λιγκ Καπ, κατακτώντας τον έναν – τον μοναδικό τίτλο στην ιστορία του συλλόγου.
Σήμερα όμως δεν θα μιλήσουμε για κάτι από αυτά, αλλά για μία στιγμή «εξευτελισμού» κι αυτοθυσίας του Χάρφορντ, που δεν μπορούσε να βάλει την αγάπη του για τη Λούτον κάτω από την καριέρα του και το ποδόσφαιρο γενικότερα. Για να συμβεί αυτό πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω στην τελευταία αγωνιστική της Πρώτης Κατηγορίας της σεζόν 1990/91, την προτελευταία πριν το πρωτάθλημα ανασυσταθεί σε Πρέμιερ Λιγκ. Η σεζόν είχε γενικά τις στιγμές της: η πρωταθλήτρια Άρσεναλ παραλίγο να γίνει «Invincibles» 13 χρόνια νωρίτερα (σημείωσε μόλις μία ήττα), ο αρχηγός της Τόνι Άνταμς μπήκε… φυλακή για δύο μήνες, ο Κένι Νταλγκλίς παραιτήθηκε αιφνιδίως από τον πάγκο της Λίβερπουλ και η νεοφώτιστη Λιντς του Χάουαρντ Γουίλκινσον κατετάγη 4η, εντυπωσιάζοντας με το ποδόσφαιρό της.
11 Μαΐου 1991. Στο Κένιλγουορθ Ρόουντ, την ιστορική έδρα της Λούτον, η τοπική ομάδα υποδέχεται την Ντέρμπι Κάουντι, που έχει ήδη υποβιβασθεί. Οι «Χάτερς» ακροβατούν στη γραμμή σωτηρίας, αφού βρίσκονται πάνω από τη Σάντερλαντ, μόνο επειδή έχουν σκοράρει δύο γκολ περισσότερα στη σεζόν, με βαθμούς και διαφορά τερμάτων να βρίσκονται σε απόλυτη ισορροπία. Οι «Μαυρόγατες» μάλιστα διανύουν περίοδο φόρμας, αφού δεν έχουν ηττηθεί για τρεις σερί αγωνιστικές, κατά τις οποίες κέρδισαν την ανταγωνίστρια Λούτον και πήραν βαθμό-χρυσάφι από την ήδη πρωταθλήτρια Άρσεναλ.
Αμφότερες οι δύο ομάδες αντιμετωπίζουν αδιάφορους αντιπάλους στο φινάλε, όμως οι «Χάτερς» μοιάζουν να έχουν το πλεονέκτημα. Όχι μόνο η «δική» τους Ντέρμπι είναι ουραγός και σαφώς χειρότερη από την 5η Μάντσεστερ Σίτι, που υποδέχεται στο Μέιν Ρόουντ τη Σάντερλαντ, αλλά έχουν και την εμπειρία της διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων, αφού και τις δύο προηγούμενες χρονιές είχαν σωθεί την τελευταία αγωνιστική. Ήλπιζαν να μην επαληθευτεί το «τρίτη και φαρμακερή» και όπως φαίνεται θα έβρισκαν σ’ αυτό κι έναν ανέλπιστο (;) σύμμαχο.
Η Σάντερλαντ βρίσκεται πίσω στο σκορ από νωρίς, όμως πριν από τη λήξη του ημιχρόνου έχει καταφέρει να ανατρέψει το αποτέλεσμα και να στρέψει το βλέμμα της στον αγγλικό νότο, εκεί όπου η Λούτον δυσκολεύεται να βρει γκολ. Ο Δανός αρχισκόρερ Λαρς Έλστρουπ δεν τροφοδοτείται επαρκώς και η μαχητική Ντέρμπι κρατά με σχετική ευκολία την ισοπαλία, σε ένα παιχνίδι με κακό ρυθμό και συνεχή φάουλ εκατέρωθεν. Από έναν τέτοιο φάουλ μάλιστα θα στηθεί και η φάση που θα σημαδέψει την αναμέτρηση, την αγωνιστική, για τους πιο υπερβολικούς και τη σεζόν.
Ελάχιστα λεπτά πριν την ανάπαυλα, σε μία εκτέλεση φάουλ λίγα μέτρα μακριά από την αριστερή γωνία της μεγάλης περιοχής της Ντέρμπι, η μπάλα θα καταλήξει στα δίχτυα μετά από ένα άπιαστο… αυτογκόλ. Οι πρωταγωνιστές της φάσης, οι οποίοι υπήρξαν συμπαίκτες για δύο σεζον, είχαν δουλέψει τα συγκεκριμένα στημένα στην προπόνηση. Ο σπεσιαλίστας Τζέισον Ρις θα γέμιζε στην περιοχή και ο ανίκητος στον αέρα Χάρφορντ θα έστελνε την μπάλα προς τα δίχτυα του ανήμπορου να αντιδράσει, Πίτερ Σίλτον. Ακριβώς το ίδιο συνέβη και τώρα. Μόνο που ο «μπαμπούλας» είχε ενάμιση χρόνο πριν πωληθεί στην Ντέρμπι και έβρισκε πια τον Ρις ως αντίπαλο!
Το άλμα του μοιάζει τέλεια συγχρονισμένο και η κατέθυνση της μπάλας είναι τέτοια που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί προσπάθεια για διώξιμο. Θα μου πείτε, επιθετικός ήταν ο άνθρωπος, δεν είναι δα και το πιο εξωφρενικό που μπορεί να συμβεί. Μάλιστα με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου η Λούτον θα διπλασιάσει τα τέρματα της, ενώ η αποκαμωμένη Σάντερλαντ θα δεχθεί ανατροπή στην ανατροπή και θα ηττηθεί από τη Μάντσεστερ Σίτι (3-2), βοηθώντας το, στην καλύτερη, ύποπτο αυτογκολ να περάσει στα ψιλά.
Λίγους μήνες αργοτερα βέβαια ο Χάρφορντ θα υπογράψει ξανά με την αγαπημένη του Λούτον, απορρίπτοντας γενναιόδωρη πρόταση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δεν θα καταφέρει ωστόσο να τη σώσει για τέταρτη συνεχόμενη φορά από υποβιβασμό την τελευταία αγωνιστική (!), αν και θα αναδειχθεί πρώτος της σκόρερ μέσα στη σεζόν (12 γκολ). Συνολικά ο Χάρφορντ θα γράψει 69 τέρματα σε 168 συμμετοχές στους «Χάτερς», στον πάγκο των οποίων θα καθίσει μάλιστα και τρεις διαφορετικές φορές, μετά την απόσυρσή του από τους αγωνιστικούς χώρους.
Σε ένα τηλεοπτικό πάνελ το 2017, θα δηλώσει μεταξύ σοβαρού κι αστείου (;) ότι πέτυχε το αυτογκολ θελημένα, αφού η Λούτον δυσκολευόταν να απειλήσει και η Σάντερλαντ έμοιαζε να της «κλέβει» την παραμονή. Αν και είχαν περάσει 26 ολόκληρα χρόνια, η παραδοχή του Χάρφορντ δεν ήχησε τόσο αθώα στα αυτιά πολλών, αφού ένας υποβιβασμός μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη ζωή τόσο των ποδοσφαιριστών, όσο και απλών υπαλλήλων και οπαδών του συλλόγου. Έναν χρόνο μετά σε αποκλειστική συνέντευξη, ο Χάρφορντ θα αναγκαστεί να ανασκευάσει.
«Όχι, δεν ήταν εκούσιο το περιβόητο αυτογκόλ, όμως χαίρομαι να παίρνω τα εύσημα από τους οπαδούς μας [της Λούτον], χαίρομαι που το πέτυχα. Έσωσε το τομάρι της ομάδας και δεν είχε καμία επίπτωση στην τύχη της Ντέρμπι. Έχω γεννηθεί στο Σάντερλαντ και είναι κάτι που μου χρεώνουν συχνά όταν επισκέπτομαι την πατρίδα, όμως ο υποβιβασμός δεν έρχεται με ένα γκολ. Χρειάζεται μία ολόκληρη σεζόν». Εμάς πάντως δεν μας πείθει, για εσάς δεν γνωρίζουμε.
Ο Μικ Χάρφορντ δικαίως θεωρείται ως σήμερα από τα σκληρότερα… καρύδια του αγγλικού ποδοσφαίρου, όμως υπάρχουν στιγμές που και οι σκληρότεροι λυγίζουν. Τον Δεκέμβριο του 2020 ο «μπαμπούλας» τρόμαξε ο ίδιος όταν διεγνώσθη με καρκίνο του προστάτη, κάτι που άλλαξε τη ζωή του εντελώς. «Θέλω να στείλω ένα μήνυμα εκεί έξω. Εσείς άνδρες, εξεταστείτε τώρα. Μην το αφήσετε μέχρι να είναι πολύ αργά. Μην το παίζετε σκληροί και μάτσο (macho). Ο καρκίνος σου παίζει άσχημα παιχνίδια με το μυαλό, νομίζεις είσαι βάρος για όλους. Όμως δεν είναι αλήθεια. Αυτό που λαμβάνεις από τους γύρω σου είναι αγνή αγάπη».
